Innehållsförteckning för June 2021 från SA Hunter/Jagter

Aside from the Mauser M98, there can be little doubt that the Winchester Model 70 is the best known and most venerated of bolt actions. For almost a century, and despite many changes, some good and others less so, the Model 70 has managed to remain in production and continues to sell well, despite fierce competition from other US and international competitors. THE START OF THE MODEL 70 The Model 70 as we know it today went into production on 20 January 1936 at Winchester’s historic plant in New Haven, Connecticut. It was officially released on 1 January 1937, by which time the factory had produced more than 2 000 rifles. The initial price listed for a standard Model 70 sporter was a hefty $61,25. How times have changed! Model…

Jy het ’n goeie boog en pyle. Jou boog is ingestel en is ’n wapen waarop jy kan staatmaak. Daar word gereeld geoefen en jy tref die kol keer op keer. Nou wil jy graag jou eerste bok met die boog plattrek, maar hoe weet jy jy is gereed daarvoor? Indien jy enigsins twyfel of jou boog reg ingestel is, besoek jou naaste boogwinkel. Die mense wat daar werk, stel elke dag boë in en is baie kundig. Ek het al voorheen genoem dat hulle in baie gevalle selfs meer kundig is as van die mees ervare jagters. Hulle sal ook help om seker te maak dat die pyle wat jy skiet regtig korrek vlieg. In ’n volgende artikel vertel Harry Marx meer oor hoe om jou boog baie fyn…

Met fabrieksammunisie word ’n geweer se akkuraatheidspotensiaal dikwels nie bereik nie. Soms is pasmaakammunisie, wat spesifiek vir daardie geweer ontwikkel en gelaai word, nodig om die geweer se potensiaal ten volle te verwesenlik, hetsy vir jag of kompetisieskiet. Kom ons begin daarom met die lekker deel, die herlaai of selflaai van ons eie patrone. SKUIFPASSER (VERNIER) Die meeste patroonmates kan met bykans enige skuifpasser (vernier) gemeet word, hetsy meganies of elektronies. Die elektroniese tipes het egter die voordeel dat dit makliker is om die mates daarop af te lees, en dit meet ook in beide duim en millimeter. Baie mates vir herlaai word tradisioneel in duime aangedui, en dis makliker om in duim te meet as om somme te maak vir omskakeling. Elektroniese skuifpassers wat self afskakel, is handig, want…

Ongeag hoe voertuie tegnologies verander het, veral viertrekvoertuie, het die oppervlakke waarop ons as jagters ry nog geensins verander nie. Dit is dieselfde paaie wat ons oupas jare gelede tydens hul jagtogte gebruik het. Oppervlakke verskil – van sanderige paaie in die Kalahari tot die glibberige modderpaaie van die Laeveld en klippe wat bande stukkend steek in die Bo-Karoo. Daarom bly die basiese bestuurstegnieke wat ons altyd moet toepas dieselfde, ongeag watter fabrikaat voertuig jy ry. By die Noord Kaapse Beroepsjag Skool word studente geleer om waaksaam op die pad te wees en in hierdie reeks artikels deel ek daardie beginsels en tegnieke met die lesers van SA JAGTER/HUNTER. HOU BY DIE BASIESE BEGINSELS Ons is destyds in die weermag die basiese tegnieke van verdedigende bestuur (defensive driving) geleer om…

RIETVLEI SE JAGLUIPERD GAAN OP ’N UITSTAPPIE Njozi, ’n jagluiperdwyfie wat gedurende 2020 deur die Trust vir Bedreigde Spesies (EWT) in die Rietvlei-natuurreservaat in Pretoria hervestig is, het laas maand op ’n klein uitstappie gegaan. Die Tshwane-metroraad, onder wie se beheer Rietvlei val, het op 4 Mei ’n waarskuwing uitgestuur dat Njozi ontsnap het. Dit is nadat die eienaar van ’n aangrensende eiendom haar opgemerk het en die bestuur van die reservaat in kennis gestel het. Daar word vermoed dat sy ontsnap het deur ’n gat wat kleiner diere onderdeur ’n heining gegrawe het. Daar is amper vyf dae lank na haar gesoek. Njozi dra ’n GPShalsband wat juis gebruik word om haar beweging dop te hou, maar selfs lede van EWT kon haar nie opspoor nie. Die mense op…

Deur my jagloopbaan (van bykans ’n halfeeu) was daar veelvuldige geleenthede waartydens ek die kanse tot sukses uitgekanselleer het deur te uitsoekerig of snoep te wees. Van die heel eerste lesse, benewens dié oor wapenveiligheid, deur my oorle pa aan my oorgedra, was om nie te uitsoekerig in die jagveld te wees nie. Sy woorde was iets soos: “Moenie snoep wees nie! Gebruik altyd die eerste die beste geleentheid om vleis vir die pot te kry. Kry net eers iets in die sak en as dit dan moontlik is, kan jy altyd daarop probeer verbeter wat spesie (skiet liewer ’n bosbok as ’n duiker), grootte (skiet ’n diknekspringbokram pleks van ’n ooi) of kondisie (soek die vetste bok uit) betref.” In daardie tye was daar natuurlik nog nie ’n prys…

Ek wil graag energie put uit Herman Jonker se stories waarin hy sekere bedrywe, of mense se optrede bevraagteken of in perspektief probeer stel. Daarom begin ek met die volgende vraag: Is ’n 56 duim-koedoebul meer koedoe as ’n 40 duim-een, of is ’n 25 duimrooibokram meer rooibok as ’n 20 duim-ram? Ek het al baie daaroor gewonder en kon nog nie by ’n definitiewe “JA!” uitkom nie. Is dit die mens, of kom ons sê maar ’n man, se strewe om altyd vinniger, groter, langer of duurder te wil gaan? Die malle gejaag na horinglengte laat my eintlik wonder waaroor daar regtig gespog kan word. Hoeveel jagters of skieters wat ’n trofeedier skiet kan daarop roem dat hulle die spesifieke dier eerstens gaan soek het, ’n plan beraam het…

Die vroeë winterson het die rante van die Magaliesberge liggies gestreel, toe ek daar duskant Hartbeespoort my 4x4 se neus in ’n noordelike rigting draai. Brits het neffens voor my gelê, dan is dit verby Koedoeskop, Thabazimbi, links na Makoppa, en regs na Rooibokkraal! Toe ek drie ure later die groot hekke van Ratelpan oopdruk, voel ek die opgewondenheid in my hart. ’n Paar vlakkies aan die kant van die grondpad het my uitgelate gegroet, sterte uitgestrek in die lug. Ek het baie stadig die laaste paar honderd treë na die plaashuis gery en twee koedoekoeie afgeneem wat mooi poseer het vir ’n foto. Nadat ek almal gegroet het en my pakkasie lêplek gekry het, was dit tyd om my skietgoed na te gaan. Die plan was om twee rooibokramme…

It’s 2020 and South Africa was in the midst of a strict lockdown because of the Covid-19 pandemic. We, on Melsetter in the Karoo, were more fortunate than many urban dwellers as the terms of the lockdown confined us to our home – all 3 200 hectares of it! Much more preferable to being confined to a small apartment! We were able to ride bicycles, walk, and exercise our dogs who ranged freely through the grass that were at knee height after the good rains that fell between the beginning ofDecember and the end of April – 302 mm in total. As always, however, there was a “but…” The spectre of climate change loomed. The rain seemed to have cut off, and there was little prospect of any falling until…

The very first hunting lesson drilled into me by my father was to never, ever take a chance, but rather to wait for one. He, in turn, was taught this very same lesson by a very experienced hunter, a man who hunted scores of buffalo, lion and other dangerous animals by his lonesome self, without incident or mishap, for many years. By and large, this advice has stood me in good stead throughout my hunting career and I’ve luckily avoided serious mishaps thus far. In March this year, I was enjoying an early-season hunt in the beautiful mopane bush near Musina. The farm was a beautiful piece of real estate bordering the Limpopo River, swollen by good rains, with Zimbabwe on the other side of the river. The farm held…

My loopbaan as jong jagter het baie goed begin en ek het dit amper te maklik gevind. Dit het my baie laat wonder hoe en hoekom ander mense bokke kwes. Is hulle te haastig, of kan hulle net nie kalm bly nie? Dié vroeë sukses het my gemaklik gemaak, maar soos elke jagter nou seker dink, was dit net ’n kwessie van tyd. Ek het vinnig my les geleer, veral die verskil tussen selfvertroue en selfvoldaanheid. In 2014 was ek gelukkig genoeg om ’n jong elandbul op ons familieplaas net buite Lydenburg in Mpumalanga te jag. As deel van ’n uitdunningsproses moes vier elandbulle af – een vir elke vennoot. My pa het sy eland aan my gegee en ek het my eerste kans op ’n groot bok gehad. Ons…

Stevenson-Hamilton se unieke kamoefleerdrag is een van die eerste goed wat baie van ons in die tas pak voordat die koue begin en die lope warm geskiet word. Hierdie kamoefleerdrag is só gewild onder Suid-Afrikaners dat baie ander maatskappye die kamoefleerpatroon al probeer namaak het. As dit egter nie die Stevenson-Hamiltonhandelsmerk dra nie, is dit beslis nie die ware jakob nie en ook nie van dieselfde gehalte nie. Vir diegene wat nog nie weet nie, jy kan binne die kamoefleerpatroon nege verskillende ontwerpe sien wat deel uitmaak van die groter prentjie: ’n renoster, twee sebras, ’n olifant, ’n olifantoog, hiëna, kameelperdkolle, ’n voël in ’n boom, dierspore by ’n dam en natuurlik doringbome. Om alles te eien is nogal ’n lekker uitdaging om die kampvuur – probeer dit gerus tydens…

Met voedselpryse wat skynbaar maandeliks styg, is dit vir die meeste huishoudings noodsaaklik om vermorsing tot ’n minimum te beperk. Dit is ook dan algemeen bekend dat vakuumverpakte voedsel langer hou. As jagters verstaan ons dat kwaliteitwildsvleis afhanklik is van onder meer behoorlike veroudering. Wildsvleis wat reg verpak is, vertoon beter en die finale produk is duidelik van goeie gehalte. Nie almal kan egter industriële verpakkingsmasjiene bekostig nie en dis waar La.va inkom. Hulle reeks bekostigbare vakuumverpakkingsmasjiene word vanaf Duitsland ingevoer en is reeds sedert 2007 in Suid-Afrika beskikbaar. Dié masjiene kom ook met ’n tweejaar-waarborg. Ek het onlangs die geleentheid gekry om twee van hulle masjiene – die V.100 Classic en die V.300 Premium – te toets. Die V.100 is ’n intreevlakmasjien en verg ’n bietjie meer insette van…