Innehållsförteckning för December 2017 från Weg! Ry & Sleep

“’n Mens kry soms die indruk daai kilometer-per-liter-syfer van jou ryding bepaal jou status.” Is dit net ek wat effens onkant betrap is deur die Kersversierings en Boney M-agtergrondmusiek in die winkelsentrums? Ek kan amper nie glo 2017 lê al op sy rug nie. Ons het dan nog net die anderdag ons vonkelwynglasies geklink en vir mekaar “Sal ons ou vriende ooit vergeet?” gesing. Jy het seker teen dié tyd ook al jou werk se jaareindgeselligheid bygewoon en hopelik gaan jy nie vir die volgende jaar of wat as “Briekdans Botha” bekend staan onder jou kollegas nie. Niemand kan jou egter té kwalik neem as jy ’n bietjie stoom afgeblaas het nie. Dit was ’n besige jaar vol nuwighede en uitdagings. By Weg Ry & Sleep…

“Dan moet jy rustig wegtrek en nie die versneller plattrap nie. Sodoende sal jou enjin die vinnigste sy optimale werktemperatuur bereik – sonder te veel spanning.” My getroue FJ Cruiser kon vier jaar lank nie ’n voet verkeerd sit nie. Met haar is ek binne vyf dae oor 25 Kaapse bergpasse, deur die Faces of the Namib-toer, van die Kruger se suidelikste tot die noordelikste punt, en op verskeie ander avonture. Die werk se beleid sê egter dis tyd vir ’n nuwe ryding. Dit gaan baie hartseer wees om haar te groet. Gelukkig is daar die afwagting wat opbou van die tyd dat jy ’n nuwe voertuig bestel tot jy hom uiteindelik in ontvangs neem – dis amper soos die tyd tussen die “ja” vir ’n eerste afspraak en wanneer…

Nadat die Weg Ry & Sleep Bull Run ses jaar by Vosburg stof opgeskop het, was dit vanjaar tyd dat die sowat 150 klassieke motors dié kleurryke tradisie in die Noord-Kaapse dorp Vanwyksvlei voortsit. Die deelnemers het hulle motors – almal van voor 1980 en goedkoper as R25 000 – met mening opgedollie en mekaar die naweek op die omgewing se grondpaaie en Wilhelm se pan, sowat 15 km buite die dorp, behoorlik die stryd aangesê. Die Donderdagaand is daar lekker om die braaivleisvuur gekuier, en Vrydag het die deelnemers die tydrenroete aangedurf. Wet en orde is toegepas deur middel van streng reëls en ’n blaaspompie om bloedalkoholvlakke te toets. As die liggie rooi geskyn het, kon jy nie ry nie. So eenvoudig soos dit.…

Met eisj, ja! Niks het die lewe in die buitelug soveel verander soos die 12V-kampyskas nie. Weg is die dae van gesmelte ys en drywende lamstjoppies – nou kan jy ’n kragtige yskas vir meer as 24 uur laat loop teen ’n temperatuur wat roomys kan vries, op ’n enkele batterylading. Maar doeltreffendheid is nie al wat saak maak nie. Rugsteundiens en betroubaarheid is ook sleutelfaktore om te oorweeg wanneer jy ’n ys-/vrieskas koop, saam met die yskas se werkverrigting in uiterste hitte en wanneer dit blootgestel word aan ’n voertuig wat erg vibreer. National Luna se yskaste kry regmerkies ins al dié afdelings. Dit word in Afrika en vir Afrika ontwerp en vervaardig. ’n Slim boks National Luna is ’n paar jaar herhaaldelik gevra om ’n boks sonder fieterjasies…

Vuur maak ons lewens eeue lank al beter, maar as dit nie met die nodige respek behandel word nie, kan die gevolge katastrofies wees. In die kampterrein is dit ook die geval, en dis van die grootste belang dat jy met die nodige kennis en vaardighede gewapen is as ’n vuur in of naby jou wa of tent handuit ruk. Ons het met Sally Sweetnam van TransFire gesels oor wat jou te doen staan as jy ’n brand moet blus. TransFire is ’n erkende en gerespekteerde maatskappy in die brandbestrydingsbedryf. Die eerste ding wat jy moet weet, is met watter soort brand jy te doen het. As jy die verkeerde metode en medium gebruik, kan jy sake vererger en jouself, jou familie en vriende in groter gevaar stel. Sally sê…

WENFOTO Skemerdrankie! Neels en Elma Meyer van Mosselbaai het in Augustus die sandpaaie van die Kgalagadioorgrenspark aangedurf, en buiten wonderlike herinneringe het Neels nou ook ’n wenfoto op sy kerfstok. “Ons het Botswana by Mata-Mata binnegegaan. Van hier af het ons al teen die grens op gekronkel tot by Buitepos. Ons het op die sandpaaie gebly tot by Khaudum – een van die vele hoogtepunte van ons toer. “Elke dag het vir sy eie lekkerte gesorg, en by die Tsoana-watergat het ons ’n gesig soos min beleef. ’n Goeie 160 olifante het by die watergat saamgedrom terwyl die son sak. Klein kalwers het in die water gespeel terwyl van die grotes hulle slurp nuuskierig gelig het. Ons het eers teen donker in die kampplek gekom, maar wat ’n spesiale oomblik!”…

Samaritane langs die pad Ons het amper vyftig jaar gelede, in 1969, met ’n klein Tour-a-Way-woonwa begin kamp. Ná ’n magdom herinneringe het ons sommer saam met die wa afgetree. Tans sleep ons ’n Gypsey Regal uit die laat jare negentig. Onlangs was ons weer by Kaap Vidal, een van ons gunstelingkampplekke. Ná ’n heerlike tyd mik ons huis toe, maar digby Mkuze, sowat 70 km voor Pongola, hoor ons ’n aaklige skuurgeluid agterlangs. Hans kyk in die truspieël en sien die A-raam van die wa het meegegee en die neus sleep nou op die grond. Die een arm van die disselboom het geknak en die ander een is morsaf. Ons hou stil, toevallig voor die hek van ’n private natuurreservaat. Die eienaar kom verby gery, bekyk die storie en…

“Mense kla oor ’n verskeidenheid van dinge – van onbehulpsame personeel en die staanplekke se gras wat heuphoog staan tot die warm swembad wat nie warm is nie.” Dis ou nuus dat vakansieoorde onder munisipale beheer erg vervalle geraak het. Daar is natuurlik uitsonderings, en dié oorde moet krediet en die betrokke plaaslike owerheid erkenning kry. ’n Bekende munisipale oord in die Vrystaat is byvoorbeeld eens op ’n tyd as een van die bestes in die land bekroon, maar ’n verteenwoordiger het onlangs toegegee dié oord het agteruitgegaan. Hy skryf dit toe aan te min geld vir instandhouding. Volgens dié verteenwoordiger het baie dinge die afgelope jaar begin verander by die oord waarvan die publiek nie weet nie – die chalets is opgegradeer en die woonwapark se ablusieblokke verbeter. Op…

Mahindra doen al meer as ’n dekade sake in Suid-Afrika, en in dié tyd het hy redelike aansien verwerf. Deesdae is daar 57 plaaslike handelaars en die maatskappy is besig om van krag tot krag te gaan. Maar dis nog te vroeg om vonkelwyn en sigare uit te deel, want Mahindra se Scorpio-dubbelkajuitbakkie deel nie in hierdie suksesse nie. Tot op hede word gemiddeld 35 van hulle per maand verkoop – dis aansienlik minder as mededingers soos die Isuzu KB250, Nissan NP300 Hardbody en die basismodel Ford Ranger 2.2. Daarteenoor het die enkelkajuit-Scorpio heelwat beter gevaar, veral onder boere en boukontrakteurs wat sy eenvoud en eerlikheid waardeer. Mahindra het tot die slotsom gekom dis dié eenvoud wat verantwoordelik is vir die dubbelkajuit se swak verkope. Hulle het besluit om hom…

Die Noord-Kaap met sy uitgestrekte dorre vlaktes is vir die meeste van ons meer as ’n dagreis ver, en dis waarskynlik nie die eerste plek wat by jou opkom wanneer jy oor moontlike vakansiebestemmings dink nie. Maar dis net hier waar ons ’n fout begaan. Dié deel van die wêreld is allermins ’n plek waar jy sit en tone tel. In ons land se grootste provinsie – groter as Duitsland – is ’n ryke geskiedenis en emmers vol natuurskoon waarin jy jou kan verlustig. Springbok het op sy dag met die wêreld se rykste kopermyn gespog, en een van Suid-Afrika se indrukwekkendste watervalle lê ’n ent binneland toe in die Augrabies- nasionale park. Ons het hier by twee gawe kampplekke afgesaal en verstaan nou hoekom ’n mens minstens een keer…

In die Mootvallei net noord van Modimolle, tussen die Water-berg en Swaershoekberg, boer Kobus en Trudi Nel op die plaas Kazi Mingi met onder meer avokado’s, koejawels, pekanneute en macadamias. Hulle plant ook ’n paar kontantgewasse, maar dié loop gewoonlik deur onder al die bobbejane in die omgewing. In Oktober, wanneer die koejawels begin ryp word, hang die tropiese geur van dié vrugte in die boord. Langsaan begin die macadamias van groen na bruin verkleur terwyl die pekanneutbome die eerste blare uitstoot. Trudi is oorspronklik van Kenia – vandaar die plaas se Swahilinaam, wat “harde werk” beteken. Hier het sy ’n klein en intieme boskamp tussen die inheemse Bosveldbome gevestig met net vyf staanplekke. En elkeen van hulle het genoeg privaatheid om te sorg dat die Bosgevoel nie verlore gaan…

“Ons is altyd op soek na nuwe plekke waar ons kan kamp, ook toe my vrou, Tina, se ouers onlangs uit Swede kom kuier het. Ons wou nog altyd die Pilanesberg-wildreservaat besoek en het besluit op Bakgatla, wat deel is van die Golden Leopard-groep. Hoe lyk dit by Bakgatla? Die kampterrein en ontspanningsdeel is baie netjies, maar dit voel tog of dinge effens opgegradeer kan word. Hier is verskillende afdelings: Een vir tent- of boswakampeerders (sonder elektrisiteit), een vir tente (met krag), en ’n nuwer afdeling slegs vir woon- of boswaens. Dis waar ons gestaan het. Die staanplekke is afgebaken, maar nie genommer nie. Jy kan dus jou eie plekkie soek. Nie al die staanplekke het koelte nie en die gras is skaars, maar hulle is nietemin groot en ons…

BOONTJIEKOEKIES Blikkieskos se nuwe baadjie Die meeste kinders hou van baked beans – hierdie is ’n lekker ander manier om iets smaakliks uit blikkieskos op te tower wat selfs vir Pa gelukkig sal maak. Jy benodig (genoeg vir 4) 1 blikkie (370 g) gebakte boontjies 1 koppie koekmeel 1 teelepel bakpoeier ½ teelepel paprika of rooipeper ½ teelepel sout ’n knippie gemaalde swartpeper 2 eiers, geklits ¼ koppie gekapte soetrissie ¼ koppie fyngekapte ui 1 teelepel bruinsuiker kookolie Só maak jy 1 Maak ’n gaatjie in die blikkie bone en dreineer die sous in ’n koppie. Hou dit eenkant. Sny nou die blikkie heeltemal oop. 2 Meng die meel, bakpoeier, paprika of rooipeper, sout, swartpeper en eiers tot goed gemeng. Roer dan die bone (sonder die sous), soetrissie, ui en…

In die dae van Henry Ford en Ferdinand Porsche was die meeste voertuie swart, donkergroen of donkerblou. Later, in die jare vyftig en sestig van die vorige eeu, het rygoed ’n bietjie kleur gekry, maar deesdae is neutrale skakerings die gewildste: Meer as 70% van alle nuwe voertuie is wit of ’n variasie van grys (wat silwer insluit). Slegs 6-9% van voertuie is in primêre kleure soos rooi en blou, en slegs 5% in ander kleure, soos geel of groen. Die Amerikaanse verfmakers PPG en DuPont het albei navorsing gedoen in dié verband, en ’n meningspeiling vyf jaar gelede het getoon wit is die gewildste kleur – dis nou in die ganse wêreld – gevolg deur ander neutrale kleure soos silwer, grys, swart en roomkleur. Maar dit sluit alle voertuie…

VISVANGOORD Ver van lawaai en by die see Oesterbaai-woonwapark Hierdie oord lê in die piepklein dorpie Oesterbaai, sowat 40km van Jeffreysbaai af in die rigting van Plettenbergbaai. Dis amper net ’n spikkeltjie op ’n landkaart, want hier is nie eens ’n poskantoor nie. As jy dus wil kom hengel, maak seker jou hengelpermit is geldig of maak ’n draai by Humansdorp se poskantoor om jou papierwerk agtermekaar te kry. Die Oesterbaai-woonwapark is min of meer in die middel van die dorp en die strand nie verder as 5 minute se stap weg nie. Die oord self is ’n mooi, netjiese kampterrein waar jy op gelyk grond en groen gras kamp. Skaduwee is skaars, maar krane, kragpunte en vullisdromme volop. Die staanplekke het nie ’n ingeboude braaiplek nie, maar wel los…

In die motorbedryf word die afkorting VPS dikwels gesien en jy hoor ook hoe mense se hullo"gaan hul motor VPS"of"hulle gaan VPS op hul motor aanbring' VPS is 'n handelsmerk wat deur'n uitqebreide netwerk van geakkred iteerde VPS-agente in Suid-Afrika, Botswana en Namibie gebruik word. Dit is die vertaalde afkorting vir"Vehicle Protection Shield'l DieVPShoofkantoor het hierdie naam in 2001 geskep terwyl hullo die produk ontwerp het. Die motorverfbeskermingsbedryf is deurspek van besighede wat bewcer dat hulle ook'n voertuig "kan VPS"Jy sien hierdie vals aantygings op enigiets van fakture, tot by die VPS-logo wat onregmatig opvoertuie en perseleaangebring word. Bit is moeilikom to beheer en kom gewoonlik eers aan die lig as ontevrede kliente die VPShoofkantoor met klagtes kontak. Miskien is dit'n veer in ons hoed dat die handelsmerk nou al…

Dion Du Plessis Ek het my Hilux laat chip en die uitlaatstelsel laat oordoen. Dit was elke sent werd. As jy dit deur ’n bekwame persoon laat doen, kan jy met ’n geruste hart avontuurreise onderneem. Onthou net, sodra jy iets op jou voertuig verander, is jou waarborg daarmee heen. Lees die fynskrif. Selfs al is dit net ’n LED-binnelig. Jy moet dus besluit of dit regtig iets is wat jy wil hê. Philip Pretorius Vir my werk die chip goed en my kar ry soos ’n droom met baie meer krag. Die brandstofverbruik is egter onveranderd. Hugo Roslee Ek het dit in my Isuzu 2.5 D-TEQ laat sit en was dadelik in my noppies met hoeveel beter hy was. Daar was hope krag, maar die dieselverbruik het nie juis…

Die stigter van Mitsubishi, Yatarō Iwasaki, was ’n regte samoerai. Hy het nou wel nie met ’n swaard op die heup gepronk nie, maar hy hét sy land teen wil en dank die moderne era ingesleep. In ’n tyd toe die Japannese in isolasie gelewe en ongewillig die eerste stappe na industrialisasie geneem het, het Yatarō metaalrompskepe aangekoop en ’n skeepsvaartmaatskappy op die been gebring. Sy nageslag het die maatskappy verder uitgebrei tot een van die grootstes ter wêreld. Hoewel Mitsubishi Heavy Industries nie meer aan die Iwasaki-familie behoort nie, bly dit ’n formidabele maatskappy waarvan Mitsubishi-motors ’n betreklike klein deeltjie uitmaak. Hulle produkte is effens eiesoortig, maar gewoonlik ook van uitstaande gehalte. Kan ’n mens dieselfde oor die nuwe Pajero Sport sê? Op die oog af Van voor af…

E en groot teaterstuk. Dís wat dié toer is, sê Phil van Wyk, toergids van Bhejane 4x4 Adventures. Elke dag het ’n ander soort drama waarin jy jou kan verlustig. Sy Land Cruiser is gepak soos ’n trein in Indië. Langsaan staan ’n Hilux wat nét so kreun onder sy vrag van 750 kg. Dié behoort aan Harry Kielblock, Phil se vennoot. Saam met sy manskappe, Malcolm Gawie en Hansie Ruben, ’n Nama van Goghas, ry Harry daagliks vooruit om te sorg vir die gemak van die klante by die ses verskillende kampplekke op die roete. Die voertuie dra elk 40 l diesel, yskaste, water, tente en kos vir 27 mense. Ons praat hier, vir die tien dae, onder meer van 70 kg vleis, 155 eiers en 10 kg kaas.…

HIER IS JOU REISPLAN DAG 1 Die groep ontmoet mekaar 125 km noordoos van Grootfontein by die Grashoek-veeartshek. Ons bring ons eerste aand by ’n Boesmangemeenskap deur. Die kampterrein is in ’n pragtige boomryke omgewing. Die geriewe in die kampterrein is baie basies (puttoilette en emmerstorte). DAG 2 Ná ’n vroeë ontbyt ry ons in die rigting van Tsumkwe. Hier gooi ons vir oulaas brandstof in (ons bereik ons volgende brandstofpunt eers oor drie dae). Ons ry van daar af op ’n tweespoorpad in die rigting van Sikereti, waar ons op ons tweede aand in die Khaudum- nasionale park slaap. DAG 3 Ons is douvoordag uit die vere sodat ons ons tyd in die park die beste kan benut voordat die middagson ons vang. Ons begin stadig aanry in die…