Innehållsförteckning för Feb/Mar 2025 från Weg!

Die herinneringe aan ons lekkerste vakansies is iets wat die meeste van ons tot op ons sterfbed sal saamdra. Of dit nou ’n strandvakansie as kind, ’n bosveldvakansie saam met jóú kinders of daai groot Europese toer ná aftrede is. Vakansie het sy oorsprong in die Latynse woord vacãre, en dit beteken “om vry te wees” of “om vrye tyd te hê”. Dit was juis die Latynse sprekers, die Romeine, wat die eerste beskawing was wat ’n punt daarvan gemaak het om op reis te gaan spesifiek om vacãre te hou – nie net om te baklei of handel te dryf nie. Herberge, restaurante en selfs die eerste geskrewe reisgidse (Weg se Latynse voorlopers) het ontstaan om in die behoeftes van die Romeinse vakansiegangers te voorsien. Vandag nog, meer as…

Die Tankwa-Karoo is 100% die teenoorgestelde van die Tuinroete. Dis dor, dis wárm en sy gruispaaie vreet motorbande vir brêkfis. Dis omtrent die laaste plek waar jy ’n padstal vol tuisgebak, koue koeldrank en snuisterye verwag. Maar in Junie 2011 het die Tankwa Padstal sy deure oopgemaak. Die jaarlikse Afrika Burn-saamtrek het sedertdien duisende nuwe mense (dikwels stedelinge wat voorheen nog nóóit van die N1 afgedraai het nie...) aan dié halfwoestyngebied bekend gestel. Daarom is daar deesdae elke naweek ’n gros bakkies, Jimnys en motorfietse wat hier kom stofkouse uitry op soek na die Tankwa se grootste bate: Ruimte. En waar mens is, sal padstal volg – vandag is hier sommer vier padstalle in die Tankwa! Tankwa Padstal Hierdie is die nie-amptelike hoofkwartier van die streek en op sommige naweke…

UUNAME-REISKUSSING Jy hoef nie ’n plaas se prys vir ’n goeie nekkussing te betaal nie. Daar is ’n verskeidenheid ontwerpe en kleure vir elke beursie by aanlynwinkels soos Takealot. Een van die gewildstes is hierdie U-vormige reiskussing wat van sagte geheuespons gemaak word. Jy kan die spons saampers sodat dit maklik in sy eie reissakkie pas. Die spons is stewig genoeg om nie net jou kop nie, maar ook jou nek en skouers te ondersteun. Danksy ’n klein ritssluiter agterlangs kan jy die bedekking afhaal en was. Dis beskikbaar in blou, grys, groen en pienk. R259 🖱takealot.com SNAIL TRAVEL-NEKKUSSING Hierdie lyk eerder na ’n luislang (as ’n slak) wat sy lyf om jou nek gewoel het, maar daar’s ’n rede vir die ontwerp. Die agterkant van die kussing volg die…

Dit was Saterdagoggend omstreeks 7.45 vm. op 3 Augustus 2024. Ouder gewoonte loer ek uit die kombuis na die agterstoep om te kyk of die rooikophoutkappers al van die papaja kom vreet het wat ek vroeër vir hulle uitgesit het. Maar ’n ongewone beweging vang my oog op die grasperk, dieper die tuin in. Ek gryp die verkyker en sien dis ’n fiskaallaksman wat pas ’n rooioogtiptol gevang het! 1 Ongelukkig het ek nie die vangslag gesien nie, maar wat hierop gevolg het, was selfs meer van ’n verrassing. Die laksman het nie aan sy vangs begin vreet nie, maar was vasberade om dit óór die tuinmuur (wat ons erf van die bure s’n skei) te kry, selfs al is dit meer as 2 m hoog! Dít was die begin…

Geroosterde kaas met druiwe Vir 6 as voorgeregVoorbereityd 25 minuteBaktyd 20 minuteOondtemperatuur 200 °C Jy benodig • 1 wiel camembert• 1 wig brie• 2 eetlepels heuning• 2 trosse druiwe• ’n paar vars tiemietakkies• 100 g gemengde neute, sade en droëvrugte• roosterbrood of kraakbeskuitjies vir voorsit Só maak jy 1 Voorverhit die oond. Maak ’n paar diep kepe deur elke kaaswiel se rand sonder om dit heeltemal deur te sny. Rangskik die kaas saam met die druiwe en tiemie in ’n oondvaste opdienbord of gietysterpannetjie en bedruip oraloor met die heuning. Bak vir sowat 15-20 minute totdat die kaas smelt en die druiwe se skilletjies bars. Die geur van die geroosterde druiwe is ’n intense soetigheid wat die romerige kaas perfek komplementeer! 2 Strooi die neute en droëvrugte oor die kaasbord…

Party voëls woon op die water, ander verkies om hulle blyplekkies in die ruigtes te bou. Sommige doen moeite om ’n nes te versier, maar daar is ook dié jafels wat glad nie omgee hoe hulle broeiplek lyk nie. In watter soort nes sou jy wou woon? Hope boumateriaal Die paradysvlieëvanger (bo), swartkopwielewaal en Kaapse glasogie bou ’n ronde bakkie van allerlei goed! Die bouwerk begin met stukkies boombas wat hulle met spinnerakke om ’n boomtak vaswoel. Daarna voer hulle die nessie met iets sagters soos gras, diere se hare of dennenaalde uit. En dan word dit met korsmos gekamoefleer. My private huisboot Die grootlangtoon soek ’n stuk plant wat reeds op die water dryf, en flans dan nog ’n paar slierte watergras of stammetjies van ander plante bo-op dit…

Drama by die watergat Ek deel graag hierdie foto wat ek geneem het op die H1-6-pad net noord van die Mopani-ruskamp in die Krugerwildtuin. Hiënas het die vorige aand ’n buffelkarkas by ’n trop leeus gesteel en dit in die Bowkerskop-watergat ingesleep. Ons het die volgende oggend op hierdie toneel afgekom. Dit was ’n helse storie soos die hiënas gevreet en onder mekaar baklei het, hoewel dit meer ’n geskater en tandewys was. Die hele spul was in elk geval so trommeldik gevreet, ek dink hulle was eintlik net aspris. Toe rooijakkalse opdaag, het dit ontaard in ’n komiese, raserige en stink deurmekaarspul soos almal baklei het vir ’n stukkie vrot vleis. Ons het seker twee ure daar gesit en ons vergaap aan die interaksies tussen die diere. Die hiënas…

Run. Risk. Reward: My Epic Trail-running Adventures Deur Ryan Sandes met Steve Smith, Penguin Books R320 in boekwinkels Dit maak nie saak of jy daarvan hou om op jou rusbank by die huis na uithouwedlope op die TV te kyk of eerder self oor berge wil hardloop nie; as jy veldloop geniet, sal jy hierdie boek deur die Suid-Afrikaanse ultra-afstandatleet Ryan Sandes gou-gou kafdraf. Run. Risk. Reward. begin waar Sandes se vorige outobiografie, Trailblazer (2016), opgehou het. Hy fokus meestal op sy avontuurprojekte: Hy vertel van ’n 1 500 km lange trek oor die Himalajas, sy poging om teen die Skedelkus in Namibië op te draf, en sy hardlooproete rondom die héle Lesotho. Ander roetes en wedrenne word kortliks bespreek. Daar is ook ’n agter-die-skerms blik op hoe sy gewilde…

IVOR MOMSEN IG: @momsen_wildCanon EOS 90DSigma 150-600 mm-lens IVOR SKRYF: In Oktober 2024 het ek deur die Facebook-inskrywings van BirdLife South Africa gelees en gesien ’n paar ontwykende bloukuifvlieëvangers is gewaar in die Fernkloof-natuurreservaat net buite Hermanus. Ek was jaloers, want ek het hulle nog nooit gesien nie. Ek en my vrou het besluit om van Kaapstad af Hermanus toe te ry. Ons was gelukkig en het vlieëvangers sommer by die reservaat se ingang gesien. ’n Lifer! Vir my gaan voëlkyk nie net om spesies op my lewenslysie af te tik nie, maar om die voëls te sien, af te neem en die ervaring te deel. Baiekeer sien ’n mens ’n lifer wanneer jy glad nie daarop voorbereid is nie, maar hierdie keer was ek reg vir die oomblik. TOAST…

Hierdie gasteplaas lê knus in die voetheuwels van die Outeniekwaberg sowat 20 km noordwes van George naby die R404. Nes ’n arend se rusplek het elkeen van die verblyfopsies ’n uitsig oor die lowergroen berghange en as jy mooi kyk, sal jy selfs ’n streep blou see op die horison na die suide sien. In die lodge se hoofgebou voel dit na pure plaashuis wanneer jy langs ’n kaggel aansit vir ontbyt. Jy kyk uit oor ’n welige tuin terwyl jy koffie drink en beskuit eet. Teen die rand van die tuin is ses alleenstaande lodgekamers. Dis almal houtgeboue op stelte en versteek tussen dennebome en omring deur boslelies wat helderoranje blom in die lente. Aan die ander kant van die tuin is twee safaritente op dekke. Hier kroek jy…

Ek maak nie juis Nuwejaarsvoornemens nie, want al probeer ek hoe hard, is daai groot planne teen Februarie reeds by die deur uit: Gereeld gaan gim, al my e-posse lees, hierdie rubriek betyds skryf... Maar hier is ’n paar voornemens wat voëlkyk betref; dalk hou ek (ons) daarby! SOEK ’N ALBATROS. Dis tyd om daai gaping in jou lifer-lysie toe te stop: pelagiese seevoëls! As jy nog nie op ’n diepsee-voëlkykuitstappie was nie, is vanjaar die jaar! Die meeste van hierdie soort uitstappies word in die Kaap in Simonstad of Houtbaai aangebied, maar daar is ook ’n paar daguitstappies in Durban. Daar is beslis iets magies aan die eerste pylstormvoël of stormswael wat verby die boot se boeg vlieg. As die boot eers anderkant Kaappunt is, verskyn die lifers uit…

Die teerpad uit die dorp Gembu, Nigerië, is aan’t verbrokkel, maar dit voel soos Suid-Afrika se N1 in vergelyking met waardeur ons die vorige paar dae is (sien Weg #217). Ons mik na Bali, 232 km verder noord. Hierdie is die Mambilla-plato (tussen 1 200 m en 1 500 m bo seespieël) en teen rondom 27 °C is dit koel, en die uitsigte fantasties. Ons bly egter nie lank in droomland nie. ’n Padblokkade doem voor ons op. Bande en dromme en stokke in die pad. ’n Man in uniform met ’n groot geweer oor die skouer wys ons moet stop. Paspoorte. Wat het ons om vir hom te gee? Niks? Het ons gedink ons kan deur hulle land ry sonder om iets vir die soldate te gee? Ons hou…

Die gloed van die sakkende son baai die boetiekhotel La Petite Ferme in goud. Die hoteltuin is vol papawers en vlamoranje waspypies; uitgelê tussen wingerde aan die voet van die Middagkransberg. Ek en my reisgenoot lê terug in dekstoele, voete in die lug, op die stoepie van ons suite. Tussen my tone deur sien ek die Franschhoek-vallei wegval, verby rye dennebome en witgekalkte plaasopstalle. Die dorp met sy hoofstraat vol bougainvilleas, erfenisgeboue, kunsgalerye en restaurantjies waar swartborde disse soos stadiggeroosterde eend bedien met gebraaide kruie as special van die dag verkondig, lê net-net buite sig. Die sonsondergang se wange blos vir oulaas rooi, en in die naderkruipende skemer skrou poue – in skrille kontras met die vreedsame toneel voor ons. Die laaste lig dans soos kwashale oor die landskap, en…

In Oktober 2024 het ek saam met ander Suid-Afrikaners die voorreg gehad om ’n warmlugballonrit oor die wildryke Maasai Mara-vlaktes in Kenia te ervaar. Die gasbrander wat die ballon stabiel hou, is by tye raserig, maar die stiltes tussenin is magies. Daardie oomblikke herinner aan ’n mokoro-rit waar net natuurgeluide in jou ore is. In ’n lugballon voel ’n mens waarskynlik soos ’n voël 100 m bo die grond. Jy luister en kyk wat doer onder gebeur. Op die uur lange rit het ons wildebeeste, topi (’n plaaslike soort hartebees), Thomson se gaselle, leeus, seekoeie en ander wild gesien, maar die hoogtepunt was toe ons net 10 m ver verby ’n boom vaar en ’n arend in sy nes sien sit. Hy het ewe kalm na ons gekyk terwyl ons…