Indholdsfortegnelse for Mar/Apr 2025 i SA Hunter/Jagter

I van Smith se verhaal in hier-die uitgawe oor ’n noue ontkoming met ’n olifantbul in die Zambezivallei een aand saam met sy hond het my gedagtes behoorlik aan die loop gesit. Ek was bevoorreg om die Zambezivallei vir die eerste keer in 1989 te besoek tydens ’n visvangekspedisie na Chirundu, die klein, stowwerige dorpie met die groot brug oor die magtige Zambezi wat ook die grenspos tussen Zimbabwe en Zambië is. Om per voertuig van Harare, die hoofstad, na Chirundu te reis, volg jy die hoofpad na die noorde – die ou Cape to Cairo-of Great North-pad, soos dit soms nog genoem word. Net voor die pad van die eskarp na die vallei se eindelose, ongerepte mopaniebome en digte jesse-bosse daal, reis jy deur Makuti met sy hotel en…

Ter aanvang van hierdie beskeie verhaal moet ek een ding van my hart af kry: Ek is bepaald nié ’n senuweeagtige vliegtuigpassasier nie. Toe die sydeur van die Fairchild Metroliner op Maandag 6 Januarie vanjaar op Melbourne se Essendon-lughawe toemaak, was ek egter nie meer so seker nie! Toe my pa destyds vlieglesse in Rhodesië geneem het sodat hy sy werk in oorlogstyd kon voortsit, het sy vlieginstrukteur een ding duidelik gemaak: In slegte weer vlieg jy nié in ’n ligte vliegtuig nie. Jy sit eerder soos ’n voël op ’n tak en wag vir beter weer. Goeie advies, mits jy dit aanvaar! Toe ek vanuit sitplek 4A aan die linkerkant vorentoe kyk, kon ek nie help om te wonder hoe ons 24-jarige kaptein (dalk was hy 25; ek het…

Ons het baie stil geloop, gestaan en geluister... Weer ’n entjie geloop, met die oë gesoek en weer ge-loop. Die bos was nie dig nie; tipiese Oos-Kaapse bosveld. Quinn, my gids, het die vorige dag vir my gesê dat ’n baie groot koedoebul laatmiddag altyd in hierdie gedeelte van die kloof wei. ’n Tak het iewers voor ons gekraak. Ons het vasgesteek en geluister; ons was in ’n redelike oopte. Weer was daar ’n geluid, hierdie keer effens nader aan ons. Quinn het met gebaretaal gewys dat dit die koedoe is. Die grootste bul wat ek nóg in die Oos-Kaap gesien het, het uit die bos in dieselfde oopte ingestap en vasgesteek. Ons het vir mekaar gekyk. Stadig en versigtig het ek my .30-06 opgelig. Net voor die kolf in…

Die oorbietjie is ’n klein antiloop van die familie Bovidae wat al die herkouende soogdiere met gesplete hoewe bevat. Fossiele van oorbietjies, wat vanaf 2,6 miljoen jaar gelede tot tans gelewe het, is al in westelike, sentra-le, oostelike en Suidelike Afri- ka gevind. Die oorbietjies kon egter al lank voor daardie tyd bestaan het. Volgens kern- en mitochondriale DNS-analises is die oorbietjies ’n sustergroep van die dibitag, springbok, klein antilope, gaselle, dik-dikke, klipspringer, grysbokke en die steenbok. Die lewende oorbietjies is klein antilope wat in oostelike, sentrale, westelike en Suidelike Afrika voorkom. Die Duitse dierkundige Eberhardt August Wilhelm von Zimmermann het die oorbietjie in 1783 vir die eerste keer wetenskaplik beskryf as Antilope ourebi op grond van ’n beskrywing daarvan deur die Switserse natuurkundige Jean Nicolas Sébastien Allamand, wat deur…

INTRODUCTION The primer is the device in a cartridge that ignites the propellant and is situated in a pocket in the cartridge case head. It consists of a cup partially filled with an impact-sensitive chemical compound that delivers a hot flame or flash to the propellant inside the case body through a hole or holes in the case web. The priming compound or mix consists of lead styphnate, barium nitrate, sulphides, and even easily heated alloy particles to carry the red-hot gas into the case. It may also contain other chemicals such as tetrazene, zirconium, nitrocellulose and diazodinitrophenol. Percussion caps originated around 1799 when Edward Charles Howard discovered how to manufacture potassium and mercury fulminates, which could be ignited by impact or percussion. Primers evolved from percussion caps. The potassium…

SKRYF VIR ONS! Dis vir ons by SA Jagter/Hunter-tydskrif altyd lekker om van ons lesers te hoor. Ons waardeer dit egter selfs meer wanneer ons lesers hul tegniese kennis, jagondervindinge of opinies oor jagverwante onderwerpe met ons deel. As julle dus al lankal pen op papier wou sit, moenie huiwer nie! Ons hoor graag van julle en wie weet, in die proses ontdek ons dalk die volgende Hemingway of Ruark en verskyn jou naam eersdaags in ons tydskrif! Ons nooi julle om jul bydraes vir ons te e-pos na johan@sahunter.org. Artikels oor tegniese en geweerverwante aspekte, herlaai, ammunisie, jag of selfs geskiedkundige jagters en jagtogte uit vergange se dae is almal welkom. ONS SIEN UIT NA JUL EERSTE BYDRAES! SHOWS SEE YOU AT HUNTEX2025 The annual HuntEx show, held from…

EERSTE WILDEBEESJAG My eerste wildebeesjag het in die Baviaansriviervallei in die Bedforddistrik plaasgevind. ’n Vriendelike boer het my ’n jong afhoring-swartwildebeesbulletjie aangebied teen ’n prys wat ek nie kon weier nie. Die jag was ongewoon in twee opsigte: Eerstens het dié trop wildebeeste hul op ’n plato bo-op ’n berg tuisgemaak. Tweedens was dit ’n uitsonderlik maklike jag, gemeet aan die moeite van latere swartwildebeesjagte wat ek meegemaak het. Beplan ek deesdae ’n swartwildebeesjag, hetsy vir myself of ’n kliënt, doen ek fyn beplanning wat die tyd van die dag, windrigting, windspoed en die jagter se fisieke en skietvermoëns in aanmer-king neem. In teenstelling met bogenoem-de, was daardie eerste swartwildebeesjag amper lagwekkend maklik. Paul, ’n jong beroepsjagter, is aangesê om my te vergesel, hoofsaaklik om seker te maak dat ek…

Prediker 11:4: “Wie op die wind ag gee, sal nie saai nie; en wie na die wolke kyk, sal nie oes nie.” (1933 – ou vertaling) Daar is vreeslike weerwaarskuwings: ’n afknyplaag wat die hele land gaan beïnvloed en negatiewe stormvloede en goeters wat ek nog nooit van gehoor het nie. Ek beloer die weertoep wat Pikkie vir my gelaai het. Ek hou daarvan, want dit wys alles mooi eenvoudig, uur vir uur. Ek het dit al goed onder die knie. Jy kan maar ag slaan op die Weather Channel: 80% vir Swellendam en oor die 50% vir Witsand en Malgas. Ek bel vir Rossouw. “Dit lyk nie na reën hier by ons nie,” antwoord hy. Die man is aan die saai en let seker nog beter op as ek hoe die…

Within our family, we seem to have used most of the more common calibres at one time or another for either pig or varmint hunting. However, one gap with little exposure appeared to be cartridges and rifles firing .257"-calibre projectiles. They seem to have fallen out of favour with the fickle shooting public, perhaps because most rifle/cartridge combinations are, in relative terms, older. In the more modern context, perhaps, we are only talking about three cartridges in .257 calibre: the .25-06 Remington that dates from 1920, the .257 Roberts introduced in 1934 and the .257 Weatherby Magnum from 1944. The rest of the cartridges using projectiles of .257" diameter have fallen even further by the wayside, including the .25 WSSM of more recent times. For the larger cases, there is…

The proud history of the Nosler family and their bullet-making dates back to 1946. In that year, John Nosler had an encounter with a mud-caked Canadian moose that refused to go down, notwithstanding good shot placement from his .300 H&H Magnum. The failure encouraged John to design a better bullet, and in 1948, the famous Nosler Partition bullet was introduced. This started the ball rolling for Nosler, Inc. in Bend, Oregon. Today, the company is famous for a whole range of bullets and loaded ammunition that caters for virtually every need. The Partition has been in uninterrupted production since 1948 and is a virtually unparallel ed bullet-making success story. However, in 2003, Nosler introduced another premium hunting bullet that soon gained an excellent reputation in its own right: the AccuBond.…

At social gatherings, especially those in rural areas, there is usually a taboo on discussing some subjects. Normally, these are subjects that cause tempers and voices to rise. In rural Rhodesia, three topics were forbidden in the second half of the last century: religion, politics and dogs. EARLY DAYS AT MAKUTI This story involves a dog and a remote place called Makuti. Makuti consists of a few houses on hilltops, a motel and a small shop. It is situated at the top of the Zambezi River Escarpment, spread over two hilltop ridges on the road leading north into the rest of Africa. At one spot there is a junction with another road winding through the hills to Kariba Dam. The motel was first built with a petrol station and café…

The Eley brand name has always been synonymous with shotgun ammunition in South Africa. Who amongst us bird shooters cannot remember those Eley Grand Prix cartridges with their shiny varnished paper cases? Eley begin making ammunition in 1828 when William and Charles Eley started in London and later moved the company to Birmingham. Their first advert appeared in the London Morning Chronicle of 10 July 1828, in which they contended that their new plant’s patented ammunition would change the shooting world forever. Of course, the two brothers would become part of a century of sporting gun and ammunition development, the benefits of which we still reap today. William Eley’s three sons inherited the business in 1842 and greatly expanded it in the second half of the 19th century with the…