Indholdsfortegnelse for June 2018 i Weg!

Die voorreg om te kan reis is wonderlik, maar dit kan ook onmin in ’n huwelik veroorsaak. Ek’s lief vir ’n padkaart; daar’s nie ’n agterpad wat ek nie sal aanpak nie, maar ek vra nie nie vir aanwysings nie – ’n gevaarlike kombinasie. ’n Vrou wat al lank getroud is, kan ’n onding sien kom en dit vinnig in die bek ruk, veral wanneer haar man soos ’n nukkerige perd ’n windskeef rigting wil inslaan. Ek en my vrou was egter pas getroud toe ons ’n eerste groot road trip van die Kaap af deur die ou Transkei tot by Umdloti in KwaZulu-Natal aangepak het. Sy’t nog nie alles van my geweet toe ons ’n opslaanwoonwa (eintlik net ’n dubbelbed op wiele) aan ons Toyota Conquest gehaak en die…

PAT KING van Craighall Park skryf: Ons het in Februarie dié jong sekretarisvoëls gewaar op die S90-grondpad na die Satara-ruskamp in die Krugerwildtuin. Hule het vreeslik geskree. Ons het stilgehou en foto’s geneem. Kort daarna het ’n volwasse voël aangestap gekom met wat soos ’n stuk droë olifantmis in sy snawel lyk. Hy het nog ’n stuk mis of gras opgetel en toe na die nes gevlieg. Die voël het die mis of gras in die nes neergesit. Die jonges het vlugtig daarna gekyk en toe al drie begin bedel vir kos. Toe die volwasse voël middagete opbring, het alle hel losgebars. Later was daar nie meer plek vir die ouer nie en moes hy/sy versigtig balanseer met ’n poot op die rug van elke kuiken. Wat ’n ongelooflike gesig!…

By sommige plekke hang die geskiedenis swaar in die lug. Stormsvlei Restaurant & Farm Stall is so ’n plek. Die “dorpie” Stormsvlei is immers al sowat 200 jaar ’n aftrekplek! Jy stap eers deur die padstal met allerhande lekkernye: wyn, droëvrugte en plaaslike Wildebraam-produkte, van konfyte (appelliefie, kersie) en brandrissiesouse (pasop vir die Rattlesnake Bite!) tot sondroogtamatie-mosterd én likeurs (heuning, rooibos, sjokoladebrandrissie...) en die beste van alles is jy kan byna alles eers proe. Twee dubbeldeure met riffelglas-insetsels lei na die sitkamer. Dis hier waar dit voel asof jy in ’n ou sewentigs-fliek instap: ou leerbanke, leiklipvloere, knoetsdennehoutplafon en ’n ouskool kroeg met ’n donkerhouttoonbank. Stormsvlei was destyds ’n oornagstop langs die Ou Kaapse waroete – dit was sowat 300 m van die drif deur die Sonderendrivier na die Breëriviervallei.…

Die stuk gras tussen die Touwrivier en my tent in die Ebb & Flow-ruskamp is so breed soos ’n sypaadjie. As dit enigsins smaller was, sou jy op ’n deurmekaar oggend ín die water beland het! Dis vroegoggend en die stoom styg uit my koffiebeker én die rivier. ’n Visvanger hou eenkant op ’n riet dinge dop terwyl ’n kolgans met twee donsige kuikens in die vlak water waggel. Oorkant die rivier klou inheemse bome aan ’n steil kranswand. Skaars ’n kilometer stroomaf mond dié rivier uit op die strand. Stroomop kronkel die rivier nog dieper die woud in terwyl die Serpentinerivier vertak en vloei na die Eilandmeer, Bo-Langvlei, Rondevlei en Swartvlei wat almal met waterkanale hande vashou tot by Sedgefield. ’n Mens vergeet die park is eintlik midde-in ’n…

TONY CRONJÉ Canon EOS 650D Canon 75-300 mm-lens TONY VERTEL: Ek het hierdie foto by die Addo-olifant- nasionale park se Gwarriepan-watergat geneem. Dit was Januariemaand en warm. Heelwat olifante het in die water kom afkoel. Ek het hierdie drietjies waarskynlik ’n halfuur lank dopgehou in die hoop dat hulle vir my ’n goeie fotogeleentheid sou gee. Hulle het my laat dink aan ’n speletjie uit my jeug: Bok-bok, staan styf! Ek woon in Morganbaai en kom nie veel in Addo nie, maar die lekker ding van die park is dat jy kans kry om goeie olifantfoto’s te neem. Dis asof hulle rustiger is in Addo as in byvoorbeeld Etosha of die Kruger, selfs met kleintjies in die omtrek. TOAST SÊ: Dis ’n prettige foto! Tony se geduld was die wag…

Ek het grootgeword in ’n tyd van 1 liter-brandewyn, 2 liter-Coke en 3 liter-Ford. Vier silinders was vir sissies. Ses silinders was okei, maar jy weet jy’t dit gemaak as jy die sleutel draai en 8 silinders gorrel as jy die versneller kielie. Mense het Elvis Presley geglo toe hy gesê het “ambition is a dream with V8 engine”. Die begeerlikste V8 van almal was ’n metaalgroen Ford Mustang GT350, soos die een wat Steve McQueen in die fliek Bullitt deur die strate van San Francisco gejaag het. Maar hier in Suid-Afrika was die Mustang ons nooit beskore nie aangesien die Amerikaners die motor net met die stuur aan die linkerkant vervaardig het. Die naaste wat ons in die jare tagtig aan die ikoniese motor kon…

ST. JOHANN, OOSTENRYK Hierdie is die ideale ski-plek vir beginners. St. Johann is ’n tradisionele Oostenrykse skidorp, net 2,5 uur van die München-lughawe af. Die dorp het sowat 40 restaurante en kroeë, en geriewe waar beginners hulle “sneeubene” kan vind. Ons groep bly in ’n hotel wat 100 m van die ski-hyser af is. TOERPRYS *Vanaf R31 358 p.p. wat deel DIT SLUIT IN • Vlugte van en na O.R. Tambo-lughawe, en vervoer na en van die ski-oord • 7 nagte verblyf in ’n standaarddubbelkamer in die Panorama Hotel (ontbyt ingesluit) • 5 driegang-aandetes by verskillende restaurante op die dorp • ’n Sesdag-ski-pas • Huur van ski-toerusting vir ses dae (stewels, ski’s en ski-stokke) • Reisversekering met dekking vir tot R25 miljoen vir tien dae DATUM 11-20 Januarie 2019 LIVIGNO,…

BLUE MOON-RESTAURANT, SUTHERLAND Die sandsteenhuisie wat die Blue Moon-restaurant huisves, is byna 100 jaar oud, maar die eienaars, Jannie en Roelien Degenaar, het die ounooi opge-dress met ’n rooi dak, helder stoepversierings en ’n mooi tuin. Die huis trek dadelik jou aandag wanneer jy in Primrosestraat ry. As jy jou weer kom kry, stap jy in by die hekkie. En op ’n koue oggend is dié stoep net die plek om met ’n warm ontbytbord in die son te sit en ontdooi ná ’n ysige Karoonag. Die spyskaart het ’n groot verskeidenheid opsies vir elke graad van hongerte, of jy net lus is vir ’n sny koek of jy wil kom aansit vir ’n ordentlike bord kos vir aandete. Ontbyt word heeldag bedien en hier’s omelette, ligte etes soos sop…

NAMIBIË, 1964 Ferdi Schoeman van Pretoria vertel: In die somer van 1964 het ek as honneurstudent twee weke lank meer as 5 000 km deur die destydse Suidwes-Afrika gery in ’n Ford Taunus-minibus. Ek en drie ander voorgraadse studente van die Universiteit van Oranje-Vrystaat se departement botanie is saam met ons professor, dr. E.M. van Zinderen Bakker, op ’n navorsingsreis. Die doel was om goeie plekke te kry vir grondnavorsing, asook botaniese monsters vir die departement se herbarium. Ons roete het van Bloemfontein af oor Prieska na die Augrabieswaterval geloop. Ek onthou die intense hitte en hoe die warm sand jou kaal voete byna verskroei het. Ons het oral in tente gekamp – meestal langs die pad of in die woestyn. Ons professor het geglo uie sal ons gesond hou…

Hoe ry ’n mens “om” ’n pan, en moet jy spesiale toestemming verkry? Dit was nie nodig om toestemming te kry nie. Ons het wel betaal om by die Kubu-eiland te kamp (sowat R120 p.p.p.n.). Die grootste toe-stemming was by die “hoofadminbeampte” by elkeen se eie huis... Dit was maklik om “om” die soutpanne te ry en daar is meestal paadjies waar ander al gery het. Ons het ook ’n GPS gebruik om ons vordering dop te hou. Hoe het julle goed koud gehou? Ons het twee koelbokse saamgeneem. Koelboksmaatskappye adverteer dikwels dat hulle bokse ys vir vyf dae kan koel hou. Ons kan beaam dat Evakool s’n dit kan doen. Jy moet dit net so min as moontlik oopmaak. Ons het al ons vleis vakuumverpak en vooraf kliphard gevries.…

Daar gaan baie meer in die wildtuin aan as net die voëls en diere wat jy en jou gesin te siene kry. Navorsers het ’n interessante spesie die eerste keer hier opgemerk: ’n varswaterjellievis! Dié spesie is al op ander plekke in Suid-Afrika opgemerk, maar nog nooit in die wildtuin nie. Die jellievisse is in maalgatpoele in sandsteenrotsformasies by die Red Rocks in die Shingwedzirivier gekry – sowat 20 km wes van die Shingwedzi-ruskamp. Hierdie piepklein jellievisse is skyfvormig en slegs sowat 1-2 cm in deursnee, met tentakels van verskillende lengtes. Die DNS moet nog ontleed word, maar dit is waarskynlik Limnocnida tanganjicae . Dis meer algemeen in mere verder noord in Afrika. Die ontdekking in Oktober 2016 was toevallig, vertel dr. Izak Smit (op foto bo), ’n wetenskapbestuurder…

Vlermuise is waarskynlik die diere waaroor die meeste kwaad gestook word. Die meeste mense kyk na hulle met afsku en selfs vrees – asof elkeen ’n klein Dracula is. Die waarheid is dat geen Afrika-vlermuisspesie bloed drink nie; hulle navigasiestelsel is heeltemal te goed ontwikkel om in jou hare vas te vlieg; en hulle dra ook nie eens enige parasiete aan mense oor nie. Al dié mites is gegrond op oningeligte ouvroustories. Dié diertjies speel wel ’n yslike rol in die natuur. Daar is baie verskillende soorte vlermuise – ’n geskatte 1 200 spesies. Vlermuiskolonies kan tot tienduisend sterk wees. Vra jou dus af: Watter uitwerking het so ’n kolonie wat malaria-muskiete en ander insekte – soos dié wat oeste verwoes – vang? Die kleinste vlermuisspesie is die hommelby-vlermuis van…

Die eerste sowat 2 km van die Boesmanskloof-staproete tussen Greyton en McGregor is redelik gelyk. Jy stap uit die dorp, deur die Greyton-natuurreservaat en oor die Gobosrivier (in die hoogsomer nie meer as ’n stroompie nie). Dan hou die gelyk stukke egter op... Links van jou lê die tweespoorpad soos ’n slang wat al kronkelend teen ’n steil berg probeer opseil. Ons groep is opnuut dankbaar vir die koel, bewolkte weer. Gelukkig hoef ’n mens mos nie só fiks te wees vir ’n tweedagstap nie, of hoe? Maar ’n opdraande bly ’n opdraande en gou begin jou kuite brand… Toe ons wekkers vanoggend skree, het ek reeds my bedenkinge gehad oor ons groepie van agt stappers se begrip van “naweek”. Maar nou ja: Dié roete is al lankal op my…

Dirkie Saad is nie in sy kantoor op Cradock nie, maar iemand gee sy nommer en ek bel hom uit mý “kantoor” – die binneruim van Weg se Duster. Die saak is reg, laat weet Dirkie. Ek ry oor die Visrivier en draai by die treinstasie suid met ’n teerpad wat verby besproeiingsplase loop totdat die teer ophou net anderkant wat oor is van Halesowen se stasiegeboue. Dan sien ek die afdraai na Buffelshoek Dirosie Lodge. “Dirosie” is ’n kombinasie van Dirkie en sy vrou, Rosie, se name. Cradock se boere koop onder meer saad by Dirkie, vandaar die bynaam Dirkie Saad – sy van is eintlik Visser. Hy het die plaas Buffelshoek vier jaar gelede gekoop. “Die eerste jaar het ons net draad gespan en pad gebou,” vertel hy…

Buffelshoek Dirosie Lodge Oornag in selfsorgeenhede teen R350 p.p. wat deel. Halfprys vir kinders jonger as 12 jaar. ’n Draggie braaihout is ingesluit by die prys. Groepe van 10 of meer kan ontbyt bespreek. Doen navraag oor hulle Sondagmiddagetes (“hompe vleis” word belowe), asook die “restaurant” bo-op Buffelskop waar etes per geleentheid geniet kan word. Troeteldiere aan ’n leiband mag kom. buffelshoekdirosielodge.co.za ; 060 433 4797 Witmos Oxwagon Camp Ja, hier slaap jy in ’n ossewa! Hier is 10 ossewaens met slaapplek vir 2 mense elk (selfsorg). Dit kos R1 200 p.n. vir die eerste 2 mense (in een wa), en daarna R400 per ekstra ossewa. Jy bespreek die kamp eksklusief vir jou groep. Die prys sluit hout in. Geen elektrisiteit nie. Troeteldiere welkom. info@oxwagoncamp.co.za…

Die vierde kompetisie vir Onderwaterfotograaf van die Jaar was weer eens ’n sukses. Die Duitse fotograaf Tobias Friedrich het die groot prys verower vir sy panoramafoto van Britse militêre voertuie en Norton-motorfietse uit die Tweede Wêreldoorlog in die ruim van die Thistlegorm-wrak in die Rooisee. (Gaan na underwaterphotographeroftheyear.com om Friedrich se wenfoto en die ander finaliste uit die 11 kategorieë te sien.) Ons wil vanjaar ’n paar van die swart-witwenners en -finaliste wys. Dis ongelooflik wat gebeur as ’n mens die see se blou wegneem: Die onderwaterwêreld kry lewe met kontras en tekstuur – en die fyner besonderhede wat andersins wegraak, tref nou die oog. Krokodilspieël Borut Furlan (Slowenië) Duik ’n mens in die water van Jardines de la Reina, ’n eilandgroep in die suidelike deel van Kuba, is die…

Om in die winter te kamp is heerlik. Dis die ideale tyd om plekke te verken wat in die somer té warm is. Mik na die uitgestrekte vlaktes van Namibië, die Kalahari, of die Karoo, waar die dae sonnig is en die aande koud en helder – net reg om jou te verkyk aan die Melkweg wat bo julle blink, voor julle snoesig om die kampvuur sit en julle hande by die vlamme warm maak. Nog ’n uitstekende winterbestemming is die wildreservate van die Bosweld, soos Madikwe of die Krugerwildtuin. Die plantegroei is yler in die winter en julle sal die diere dus makliker raaksien. Min dinge bring jou nader aan die brute krag van die natuur as om in jou tent te lê en luister hoe ’n leeu brul.…

Kom bly in ’n luukse tent waar ons vir alles sorg, smul aan watertand ontbyte en aandetes, leer saans meer oor die sterre en planete by Sterland, toer saam met Weg deur SALT en verken die omgewing bedags op staptoere of uit jou fietssaal in dié besonderse deel van die land. WANNEER? 12 & 13 Julie 13 & 14 Julie 14 & 15 Julie 15 & 16 Julie HOEVEEL KOS DIT? R1 585 p.p.p.n. (vir ’n minimum van twee aande; halfprys vir kinders jonger as 12; 30% bykomend vir enkelbesprekings) Maksimum van 16 per nag (meer as kinders met ouers deel) WAT SLUIT DIT ALLES IN? • Blyplek in glanskampe, met elektriese komberse, duvets, handdoeke, ensovoorts. • Aandete en ontbyt in safari-tente • ’n Aandtoer na die Sterland Stargazing…

3 bestemmings vir stappers MACHU PICCHU  Die Inka-wandelpad in Peru, wat jou na die antieke stad bo die Urubamba-rivier neem, is die gewildste wandelroete in Suid-Amerika en word as een van die topvyf staproetes in die wêreld beskou. Sedert 2001 mag jy egter nie meer die roete onbegeleid stap nie, wat jou dwing om deur die duurderige agentskappe te bespreek. Die roete strek oor 43 km en word gewoonlik oor 4 dae gestap, maar jy kan ook net ’n deel van die roete loop. Begroot op sowat $600 per persoon vir die vier dae. Die beste tyd om te gaan: Tussen April en Oktober. HADRIAN’S WALL  As die blote gedagte aan Everest of Kilimandjaro jou maag op ’n knop laat trek, oorweeg ’n makliker roete, soos Hadrian’s Wall in Engeland.…

Ek sê skoert, jakkals! Ek het dié petalje in die Addo-olifant- nasionale park afgeneem. Vier rooijakkalse het allerlei taktieke probeer om dié vlakvarkwyfie te uitoorlê om haar kleintjie te vang. Sy was egter selfversekerd en het elke aanslag afgeweer. Maar toe is dit asof sy besluit: Genoeg is genoeg! Sy skraap toe die een jakkals wat stert tussen die bene wegdraf. Die ander drie het hom soos een man agterna gesit en saam met hulle maat (met sy gekrenkte eer) in die skaduwee gaan lê. Ma en kind het doodluiters aanhou gras vreet, asof niks gebeur het nie. AMANDA VAN WYK, Durbanville Ek lees Weg voor slaaptyd My tweejarige seuntjie, Albert, het al sy gunsteling-slaaptydstorieboeke verruil vir Weg se April-uitgawe. Nodeloos om…

As jy voor die einde van die jaar in die wildtuin gaan draai, kan jy help met navorsing oor geelbekrenostervoëls. Neem ’n foto en stuur dit vir die navorsers, en jy wen dalk ’n koepon vir fotografietoerusting ter waarde van R10 000. Hoekom word die navorsing gedoen? Geelbekrenostervoëls kom in Suid-Afrika net in die Krugerwildtuin en omliggende private reservate voor. Die spesie het teen die einde van die 19de eeu uitgesterf in SA, maar toe weer vanself in 1979 in die Shingwedzi-gebied verskyn. Die navorsingspan, onder leiding van Guy Hausler van Sanparke se veeartsenywilddienste in Skukuza, wil vasstel hoe dit deesdae met die spesie gaan: Onder meer hoe hulle versprei is, hoe en waar hulle nesmaak, en watter gasheerspesies hulle verkies. MAAK SEKER DIS ’N GEELBEKRENOSTERVOËL! Die geelbekrenostervoël hang dikwels…

Tot op hede was St. Helena vir die meeste Suid-Afrikaners ’n verlate vulkaanvratjie in die middel van nêrens met skrapse relevansie binne die Anglo-Boereoorlogkonteks. Om die waarheid te sê weet die meeste van ons seker maar danksy die destydse TV-reeks Arende ietsie oor dié eiland waar die held, Sloet Steenkamp, die Britse kaptein Kerwin se getreiter moes verduur. Net ’n handjie vol het dit ooit as ’n vakansiebestemming oorweeg – grotendeels omdat dit bykans vyf dae ter see (en nóg vyf dae terug!) geneem het om met die RMS St. Helena soontoe te vaar. Maar hoekom sal ’n mens soontoe wil gaan? Wel, ná skaars ’n week op St. Helena kan ek ’n lys redes so lank soos my voorarm uitryg. Hier’s ’n paar: Jy’s in…

ié nagmerrie klink na D ’n lang liegstorie, maar dis ’n ware verhaal. Eendag het ’n familievriend, Oubaas, ’n kameelperd gekoop. Oubaas boer op die plaas Bakenkop in die Outjo-distrik in die noorde van Namibië met boerbok, bees en wild. Eendag, op pad terug plaas toe, sien hy dat die kameelperd kort-kort sy lang nek afbuig en na die vragmotorwiele loer. Ná ’n ruk stop hy nuuskierig en sien tot sy verbasing dat dié intelligente dier toe nooit bandinspeksie doen nie, maar elke keer koes vir die telefoondrade wat oor die pad loop. ’n Ruk later is dit vakansie en ek en my twee susters gaan kuier op Bakenkop. Een oggend besluit ons oor ’n bord pap en biltong om daai aand in die wildkamp se boomhuis te oornag. Die…

LESER VERTEL WILBRIE FOURIE Tuisstad Pretoria Beroep Besigheidsontwikkelaar Ons groep vriende wou graag ’n motorfietstoer doen, maar nie een van ons het ’n motorfiets nie. Plan B? ’n Toer al om die Makgadikgadipanne in Botswana op bromponies, die soort waarmee tienermeisies ry. Die plan was om in 6 dae rofweg 275km al om die buitewyke van die Suapan – Makgadikgadi se grootste pan – te ry. Party van ons koop ’n “ysterperd”, ander leen, maar teen D-dag is ons gereed: Albert van der Merwe op ’n Suzuki, Francois Bester op ’n BMW C1, Bennie Fourie op ’n Fong Kong Blade, Leon-Fritz Riekert op ’n Vuka, Hano Swart op ’n Kawasaki Brute Force-quadfiets en ek op ’n Honda Elite. Ons sou die bromponies met twee bakkies en sleepwaens vervoer tot op…

TRANS-BOTSWANA Ontdek Afrika op sy wildste saam met Weg en Mpafa Travel – die Makgadikgadipanne, die Okavangodelta, Tsodilokoppies, die BwaBwatanasionale park en Mahango-wildreservaat, die Victoriawaterval én die Chobe- nasionale park. WANNEER? 6-16 Augustus 2018 15-25 September 2018 19-29 April 2019 28 Junie-8 Julie 2019 6-16 Augustus 2019 15-25 September 2019 HOE LANK IS DIE TOER? 11 dae, 10 nagte HOEVEEL KOS DIT? *R25 650 p.p. wat deel TUINROETE / BAVIAANSKLOOF / ADDO-OLIFANT- NASIONALE PARK Volg die olifantmigrasieroetes deur die Knysnawoud, oor die berge na Baviaanskloof en die Addo-olifant- nasionale park. WANNEER? 6-12 Februarie 2019 HOE LANK IS DIE TOER? 7 dae, 6 nagte HOEVEEL KOS DIT? *R14 089 p.p. wat deel DRAKENSBERG, RHODES TOT WILDEKUS Die stuk land wat strek van die Lesothogrens in die Suidelike…

TRENNERY’S-STRANDOORD, QOLOHORAMOND Sodra jy die Keirivier met ’n pont oorgesteek het, is jy in die Wildekus. Van hier af raak dinge rof hoe verder noord jy ry. Die grondpaaie is vol slaggate, die heuwels raak hoër, die valleie dieper en op die strande sien jy meer nguni’s as mense. Maar by die Trennery’s Hotel, 16 km van die pont af, het jy al die geriewe om ’n kar vol kroos besig te hou. Én jy kan die rugby op TV volg. Die hotel en kampplek is op ’n hoogtetjie tussen die Qolohorariviermonding en lang stuk ongerepte strand. Die ligging is nie só afgeleë dat jy jou nie hoef te bekommer oor vrot paaie, kosvoorraad (jy kan inkopies doen by die SaveMor in Keimond), elektrisiteit, selfoonontvangs of Wi-Fi nie. ’n Mens…

Daar’s ’n goeie rede waarom Kapenaars nie elke somer op KwaZulu-Natal se Drakensberg of strande toesak nie. Dis nie nét omdat hulle hulle eie strande en ’n berg op hulle agterstoep het nie. Dis ook vrekver. As ’n mens met die N2 van Kaapstad af tot by Margate wil ry, is dit meer as 1 500 km en 18½ uur agter die stuur. (Selfs Windhoek en Gaborone is nader.) Die groot gesukkel kom by daai 400 km tussen Oos-Londen en Kokstad deur die ou Transkei. Met slegte paaie langs is dit ’n minimum van ses uur se ry. Sou ’n mens egter die agterpaaie vat oor Graaff-Reinet, Cradock, Queenstown en dorpies soos Lady Frere, Cala, Elliot, Ugie, Maclear, Mount Fletcher en Matatiele, ry jy meestal óm die voormalige tuisland en…

Pierre: Japan Dit voel vir jou jy’t op ’n ander planeet geland, êrens in die toekoms. Asof jy in ’n Power Ranger-animasieprent is. Ek’s mal oor die kos, die rituele, sy geskiedenis, die orde en die tegnologie, maar ook die natuurskoon as jy buite die groot stede verken. Esma: Kroasië Dis nie te duur nie en ’n mens kan verskeie veeldagroetes stap in die Dinariese Alpe ( Dinaric alps ) en op van die eilande. Ons kan mos maar lewe van tweeminuutnoedels saam met ’n Ožujsko, ’n klassieke Kroatiese bier. Toast Ek was al vlugtig in Argentinië en Chile, maar sal graag meer van dié lande wil sien, veral verder suid, daar waar Patagonië sy koue, bergagtige vinger in die see steek. Vania Jooste…

VOËLS EN SMARTIES “Wat is jou gunstelingvoëlspesie?” Dis ongetwyfeld die vraag wat ek die meeste hoor. Dis ook een van die moeilikste vrae om te beantwoord. Vra my oor die taksonomie van Acrocephalus- sangers of die ververing van Calidris- strandlopers en ek val met liefde weg met ’n uur lange lesing. Maar my gunstelingvoël? Dis moeilik. Dis amper soos om iemand te vra watter kleur Smartie hy verkies. Dalk is ’n meer fundamentele vraag hoekom ons in die eerste plek lief is vir voëls? Op dié vraag kan ek wel ’n paar antwoorde voorstel. Voëls is altyd in die ronde, ’n deel van ons lewe – of ons hulle oplet of nie. Van die meeue wat langs ’n visserman rondhang in die…