Indholdsfortegnelse for Weg! Stapgids 2020 i Weg!

Sekere avonture hoef ’n mens net een keer te beleef. Jy gaan groot; jy kry die T-hempie, maar jy gaan nooit weer terug nie. Soos die weermag. Of dalk ’n paar jaar se werk in Afganistan of Siberië. Óf die Suicide Gorge-dagstap. Die naam van dié kloofinguitstappie sê alles wat jy hoef te weet. Daar is geen versagtende omstandighede of ontsnaproetes nie. ’n Mens kan nie omdraai of uitchicken nie. As jy eers ín die kloof is, kan én moet jy af. En “af” beteken spronge van tot 20 m meter hoog tot in diep, donker bergpoele waarvan die ysige water jou asem wegslaan. Dis ’n somersaand in Desember 2000 toe ’n paar van ons rondom Stephanus en Lize du Toit se eetkamertafel in die Paarl vergader. Die meeste van…

Deuter-buissak ’n Deurmekaar rugsak is ’n frustrasie. Groepeer jou goedjies soort by soort in duursame sakkies voor jy dit inpak en jy sal voortaan altyd jou slaapklere, onderklere, swemgoed of vuil wasgoed maklik kan raakvat. Soortgelyke maassakke is beskikbaar. R150 (3 l) en R200 (9 l) capeunionmart.co.za Naturehike-frommelskottel ’n Groot bederf na ’n stapdag is ’n lekker stort of bad. Maar hoe gemaak as jy diep in die boendoes is, sonder ’n rivier of ’n dam naby? Dan kook jy water, skink dit in die waterdigte skottel en draai hom aan sy lusse agter die naaste bos in vir verkwikkende veldbad. Dit kan tot 10 l hou en is groot genoeg dat jy binne-in kan staan en was. Dis ook handig vir skottelgoed of klere was. R200 naturehike.co.za First Ascent…

In die Grootvadersboschwoud toring stinkhout-, geelhout-, rooi-elsen ysterhoutbome hoog bo jou kop uit. Grondlangs kronkel smal stroompies verby klosse varings en boomstompe oortrek met mos en oranje paddastoele. Hier kwetter sowat 190 voëlspesies in die boomtoppe. Maar dis moeilik om hulle te sien – die meeste voëls soek kos hoog in die blaredak. Sodra jy egter in jou spore vassteek en lúister, begin jy die voëls aan hulle roepe en sang eien. Begin dus vroegoggend stap terwyl die koorlede op hulle luidste is! Grootvadersbosch het twee lang staproetes – die Bushbuck- (10 km) en Grysbokroete (15 km). Die Bushbuckroete kronkel hoofsaaklik deur die woudgedeelte terwyl die taaier Grysbokroete al met die Langeberg se voetheuwels langs deur fynbos strek. Albei die roetes het talle lusse, afdraaie en kortpaadjies; dus kan jy…

DAG 1 14 KM Koedoesrus-kampterrein na Putte-skuiling Die eerste 5 km loop julle al met die platorand se voetheuwels langs. Dan volg ’n stewige klim van 4 km tot op die rand van die eskarp. Julle kry nog nie vandag werklik met die Naukluft se diep canyons te doen nie, maar die ruwe klipbanke met hulle lemmetjieskerp tandjies (kyk maar hoe lyk die stapstewels se sole teen vanaand!) en groot rotsblokke behoort die litte goed los te maak. Putte-skuiling is presies dít: slegs ’n klipmuurskans wat die ergste wind en wilde gediertes uithou met ’n sinkdakkie bo-oor. ’n Mens slaap op ’n gruislaag binne-in en die geriewe is ’n bedenklike puttoilet en ’n handpomp vir drink- en waswater. Dié is sowat 200 m ánderkant die hut in ’n klofie. Gaan…

Toe ons klompie Solesisters gister op die Cedar Falls-werf land, het Willem Maganie en sy vrou, Marta, ons vertel dat die Luiperdstaproete die verwesenliking is van ’n droom vir selfvoorsiening wat baie inwoners van die Baviaanskloof nie gedink het moontlik is nie. Wat my opgeval het, is hoe klein en seningrig Willem is, maar hoe breed hy glimlag. Dit sê iets van hoe ’n plek so ongenaakbaar soos die Baviaanskloof ’n mens vorm. Dalk kom kuier jy nie hier met die verwagting om aan geskaaf te word nie, maar hy gáán jou bearbei – gewoonlik ten goede. DAG 1 10 KM Ons het laasnag in Cedar Falls se Red Cliffs Farmhouse oornag. Vir die volgende drie aande slaap ons in tente in die veld voordat ons weer hierheen terugdraai. Ons…

Die Bateleurnatuurreservaat lê dalk ’n bietjie versteek in ’n kom, maar hy pluk ’n hele paar hase uit sy hoed. Hier is ’n verskeidenheid vlaktewild, byna 200 voëlsoorte, skoon rotspoele en klowe omsoom deur woude. Én die slim ouens het selfs ’n vlinderspesie hier geïdentifiseer wat nêrens anders op aarde voorkom nie en in 1980 laas gewaar is – die Waterberg-kopervlerkie (Erikssonia edgei). Die nege Stamvrug-roetes sal jou ’n hele paar dae kan besig hou, maar vir ’n onvergeetlike dagstap (minimum 4 stappers per groep) wat die meeste van die reservaat se hoogtepunte insluit, maak ’n mens só: Begin by die Kloof-basiskamp en mik oos op die Sebra-roete. Die voetpad volg vir ’n entjie ’n stroom in ’n mooi, ruie kloof langs voordat dit naby ’n voëlskuiling langs ’n watergat…

Die kort Kolkgateroete op die Gifbergvakansieplaas is ’n versteekte skat – byna soos ’n miniatuur-Bourke’s Luck in Namakwaland se blommeveld. Kry ’n stapkaart by die kantoor en volg die witgeverfde voetspore oor ’n rotsplaat rivier se kant toe. (In die reënseisoen stort hier ’n klein waterval deur ’n gat in die rots.) Eenklaps staan jy op die rand van ’n smal ravyn en staar na kolkgate wat oor ’n ewigheid deur malende waters uitgekalwe is. Die staproete bly bo-op die krans langs, maar as jy op soek is na ’n tikkie avontuur, kan jy oor die natuurlike rotsbruggie na die oorkant klouter en dan afklim om nader aan die gate te kom. Dit lyk kompleet soos ’n klomp groot oë wat vir jou loer! Onder in die ravyn kan jy…

Die stapgogga het my gebyt toe my man, Sean, my sowat twee jaar gelede die eerste keer saamgesleep het Drakensberg toe. Daardie eerste proeseltjie was genoeg om my te oorreed: Hiérmee wil ons volhou, en ons het optimisties begin droom oor ’n maand lange stapvakansie deur Peru, Argentinië en Chile. (Suid-Afrikaners het nie ’n visum nodig vir hierdie lande nie.) Ons het egter gou besef dat só ’n reis nie haalbaar is nie. Die plekke waar ons wou stap, was net te ver van mekaar af geleë. Daarom het ons verlief geneem met ’n spesifieke streek van Argentinië en Chile, naamlik Patagonië. Ons het heel eerste die meredistrik rondom die stad Bariloche in Noord-Patagonië verken en ons toe in Argentinië se stappershoofstad, El Chaltén, gevestig waarvandaan ons etlike dagstappe (soms…

REDAKTEUR WEG STAPGIDS 2020 SOPHIA VAN TAAK KUNSHOOF LYNNE FRASER UITLEGKUNSTENAAR ASHWELL PRINS TEKSREDAKTEUR VANIA JOOSTE KARTOGRAAF FRANÇOIS HAASBROEK REDAKTEUR: WEG PIERRE STEYN HOOF: MEDIA24 ISHMET DAVIDSON HOOF: MEDIA24: DRUKMEDIA RIKA SWART HOOFBESTUURDER: LEEFSTYL MINETTE FERREIRA HOOFBEMARKINGSBESTUURDER: LEEFSTYL NERISA COETZEE PRODUKSIEBESTUURDER KERRY NASH FINANSIËLE BESTUURDER JAMEELAH CONWAY MEDIA24 LIFESTYLE CREATE STUDIO KUNSDIREKTEUR MICHAEL DE BEER 021 406 3512 KOMMERSIËLE BESTURENDE REDAKTEUR GERDA ENGELBRECHT 021 406 2217 ADVERTENSIES SAKEBESTUURDER – VERKOPE DANIE NELL danie.nell@media24.com ADVERTENSIEVERKOPE JOHANNESBURG JEANINE KRUGER 082 342 2299 jeanine.kruger@media24.com LIZEL PAUW 082 876 8189 lizel.kok@media24.com SHARLENE SMITH 083 583 1604 sharlene.smith@media24.com THEA THOMAS 078 450 7771 tthomas@media24.com KAAPSTAD NICK FITZELL 071 430 6311 nick.fitzell@media24.com SANETHA MEINTJIES 084 416 5797 sanetha.meintjies@media24.com HANNES BURGER 076 152 4605 Hannes.burger@media24.com DANIELA DI GIOVANNI 083 709 7040 Daniela.digiovanni@media24.com DURBAN MARISKA VENTER 082 898…

Elke dag van die Namib100 bied iets besonders met ’n groter verskeidenheid landskappe as wat jy jou kan voorstel. Jy sien duisende voëls, robbe, jakkalse en dalk selfs gemsbokke en bruinhiënas. Hier is jy ver weg van die beskawing en tegnologie… diep in die duine waar jy wild onder die sterre kamp. Jy stap elke dag ver, maar dis nie tegniese terrein nie. Gou-gou voel jy soos een van die enigste mense op aarde. Die Namib is een van die oudste woestyne en dit lyk op die oog af asof hier niks lewe nie. Maar kyk ’n bietjie nader en jy sien unieke plante en diere wat aangepas het by dié omgewing se uiterstes. Die geskiedenis van die besonderse wildernis ontvou namate jy verlate gehuggies verken waar diamantdelwers meer as…

Dis halfnege op ’n sonnige Januarieoggend. Saam met my is Lindo van der Merwe. Lindo en sy vrou, Elmarie, is die eienaars van die mooiste stuk Bergkarooveld wat jy in ’n lang tyd gesien het; dit beslaan altesame 10 635 ha. Lindo het hier grootgeword – die plaas Bovlei is al sedert 1912 in sy familie. Ná sy studentejare in Bloemfontein en diensplig op Potchefstroom het hy in 1986 teruggekom plaas toe. Hy het vir Elmarie in Potchefstroom ontmoet, en hulle is kort daarna getroud. In daardie stadium was Lindo se pa en ma, CN en Elize, nog op die plaas, maar hier was genoeg grond – én opstalle – vir almal. In die vroeë 1990’s het Gerhard Botes, ’n swaer van Elmarie, met een van sy besoeke op die…

Net ’n hanetreetjie noord van Mokopane trek ’n granietkop ’n boggel. Dis die Thabaphaswa. Die Pedi het vroeër jare hier aan sy voet met nguni-beeste geboer, en in hulle taal is daar ’n naam vir elkeen van die nguni se mooi kleurskakerings. Wanneer die granietrots ná goeie reën wit in die son geskitter het, so met die donkerder kolle van bossiegoed tussendeur, het dit vir hulle nes ’n swart-en-wit bul gelyk. Vandaar dan die naam: die Berg van die Swart-en-Wit Bul. Thabaphaswa is egter nie net ’n enkele bergpiek nie, die ganse Mountain Sanctuary aan sy suidoostekant is bergagtig, vol mooi hoogtes en geheime klofies. Hier is talle staproetes vir mens en hond en de laaste een lei jou verby iets besonders, of dit nou ’n mooi uitsig, boeiende inheemse…

1. WILDERNISROETES: STAP IN STYL Ek kan skaars glo ek is diep in die Krugerwildtuin, ver van toeristepaaie en ruskampe af. Vanoggend het agt van ons met net elkeen ’n dagsak op die rug saam met twee gidse veld-in gestap. Nie gery nie, gestáp. En dit nadat ons ’n leeu hoor brul het! Die son was nog nie op nie en die hemelruim het in lae van pienk, grys en swart gelê. Rondom ons het dit geklink soos Idols vir die voëls met al die deelnemers wat tegelyk sing. Elkeen – van die bromvoël met sy lae basstam tot die gewone vleiloerie met sy “doedoe- doe”. Iewers het ’n baardspeg aan sy boomhuis getimmer. Die parkdiere is voertuie gewoond, maar is skrikkerig vir stappers, daarom het ons so stil as…

Vroegoggend kom klop Dave Marais ons wakker by die Bellevue Lodge op ’n plaas naby Kleinemonde waar ons oornag het. Gewapen met kaarte, inligtingsblaaie en ’n indrukwekkende voëlgids van die gebied verduidelik hy die roete. Op ’n foto wys hy ons hoe die roetemerker op die strand lyk waarvoor ons op die uitkyk moet wees: ’n paal met ’n kreeffuik bo-op. Dave is die dryfveer agter die Skeepswrakstaproete en het die eienaars van die privaatgrond waaroor ons die volgende paar dae gaan aanstryk, gehelp met die ontwikkeling van die roete. Sy entoesiasme is aansteeklik en ná die lesing rondom ’n koffietafel kyk ons vir oulaas of ons kos en drinkgoed reg verpak en gemerk is vir elke dag se aflewering by die oornagplekke. Daarna klim ons vol geesdrif agterop Dave…

Wanneer ’n mens met die triestige rooisandpaadjie na die Magaliesberg se voetheuwels aanstryk, lyk dit – vergeleke met ander befaamde berge – nie na veel nie. Maar sodra jy begin uitklouter teen die rif wat twee biljoen jaar gelede vanweë ’n ontsaglike magma-uitstulping uit die nóg ouer sedimentlaag ónder dit verrys het, herinner jou tog daaraan dat hierdie antieke bergreeks van natuurgeskiedenis uit sy nate bars. G’n wonder dis in 2015 tot ’n Unesco-biosfeerreservaat verklaar nie. Sodra ’n mens die opdraande vat, is jy darem gou onder die bome en die stuk of 200 m se styging uit Gauteng tot in die Noordwes is in die skadu. Wanneer jy bo kom, lê die wêreld wyd: Na die suide kyk jy uit oor die Hartbeespoortdam en Johannesburg. As jy jou oë…

Die Kogmanskloofstaproete daag jou uit, maar dit breek jou nie. Dit laat jou sweet, maar dit laat jou darem nie ly nie. Én dis goed gemerk, goed gekaart en toeganklik. Wanneer jy dit aanpak, bevind jy jouself pens en pootjies in die Langeberg en stap oor die einste imposante bergrante wat jou gewoonlik oopmond laat staar wanneer jy Montagu met die R62-pad langs onderdeur die ou Engelse fort binnery. Die voetpad oor Kogmanskloof se kruin is een van die jaarlikse Montagu Mountain Mania-wedlooproetes en gewild onder vlugvoetiges wat dit in net twee uur kan kafdraf. Die meer gematigde sterflinge onder ons moet maar liefs ’n hele oggend opsy sit. Of jy kan (soos ek en my stapmaats) die ganse dag op die berg verwyl met ’n ontbytén middagetepiekniek, hope fotosessies,…

Shaen Adey is ’n beroepsfotograaf, skrywer, houtdraaier en vonkelwynliefhebber. Sy woon op die Eastlake-eiland in Marina da Gama, Kaapstad. Shaen stap al van kleins af te danke aan haar oupa wat ’n bewaringsgesinde in die Drakensberg was. “Hy’t my kleintyd reeds geleer dat daar in die berg geen kortpaaie te vat is nie. En ek stem heeltemal daarmee saam. Sy ‘sorg dat jy voor donker by die huis is’ ignoreer ek egter, want daar niks so mooi soos ’n nag onder die sterre nie!” Toast Coetzer is Weg se reisredakteur en woon in Vredehoek, Kaapstad. Hy erken dat hy nóóit voorbereid en fiks is vir ’n lang staptoer nie. “Maar ek het geleer dit is nie regtig nodig nie. Jou kop moet net in die ding wees, die voete volg…

1 Naturehike GT02 (15 l) Hierdie is eintlik ’n rugsak vir veldlopers, maar dis ook geskik vir mense wat die bergpaadjies teen ’n stadiger pas aandurf. Omdat jy dié sak eerder soos ’n onderbaadjie aantrek as wat jy hom opsit, sit dit lekker knus tussen jou blaaie en die dubbele borsband verseker dat dit nie rondskotteljons terwyl jy aanstryk nie. Dit het nie ’n gordel nie, maar jy wil ook nie ’n dagsak só swaar laai dat nodig is om die gewig op jou heupe te dra nie. aar’s genoeg pakplek, plus twee ritssakkies vir waardevolle items en die breë skouerbande het elk twee rekbare maassakkies voorop. Veldlopers pak gewoonlik hulle energiedoepas hierin, maar dit is perfek vir jou buisie sonroom, ’n rolletjie Super C’s en selfs ’n smal boksie…

Met ’n gebied van 15 000 ha is die Kingdom-natuurreservaat een van Suid-Afrika se grootste stukke bewaringsgrond in privaatbesit. Dis ’n diverse gebied met grasveld, Bosveld en savanne, sowel as klossies woud in die klowe. Dis oortrek met voëls en wild en ’n mens kan van die skaars watertrappers en inwonende visarende tot seekoeie, krokodille en luiperds sien, en bruinhiënas as jy gelukkig is. Omdat dit so na aan die Loskopdam-natuurreservaat lê, kom dwaal selfs renosters en buffels in Kingdom se meer ontoeganklike noorde. Dis afgesonder en wíld hier! Staproetes sny oral deur die veld en kruis mekaar op soveel plekke dat jy self kan besluit watter koers jy wil inslaan. Ek stel voor jy sit ’n dag of wat se verlof in en kom stap ’n vierdagsirkelroete van die…

DAG 1 3 KM Cathedral Peak-hotel na Barker se Chalet Met ons permitte aangeskaf en die bergregister by die Didima-oord geteken, ry ons die paar kilometer tot by die Cathedral Peak-hotel se parkeerterrein. Stappers wat hierdie deel van die Drakensberg aanpak, los hulle rygoed hier. Die eerste kilometer is teerpad langs. Waar die pad skerp links swenk hotel toe, hou ons reguit aan en stap net voor die forelplaas met ’n voetpaadjie af na die Mlambonjarivier toe. (Dié uitdraaipaadjie is gemerk, maar ’n mens kyk dit maklik mis.) My voete is nog nie eens warm geloop nie, maar ons stapstewels moet nou uit en die broekspype word opgerol om deur die stroom te waad. Die groot somerreën het nog nie opgedaag nie; dus is die rivier maar kniediep. Maar my…

Met ’n paar skote geluk het ek al die geleentheid gehad om die Camino de Santiago in Spanje, die Inka-roete in Peru en die Via Francigena in Italië te stap. En ek kan met taamlike oortuiging sê dat ’n mens dit baie meer geniet as jy stapfiks is en vooraf jou heupe en voetsole aan lang afstande gewoond gemaak het. Maar al drie dié roetes moes ek alleen stap. Toe ek dus vir Weg die Sungazer gaan stap, het ek besluit om my kollega en vriendin Leoné Fouché saam te sleep. Leoné beplan om eendag die Spaanse Camino te stap en die Sungazer-pelgrimstog het ons soos ’n handskoen gepas: Nie net was die terrein soortgelyk aan wat sy in Spanje te wagte kan wees nie (min teerpaaie, ’n stukkie veld),…

Ek het nog altyd gewonder hoekom die Noordelike Sederberg as die reeks se minder bekende neef beskou word. Soos ’n mens van Kaapstad af hierheen uitry, is dit ’n korter, makliker rit – alles teerpad langs. Die plase (meestal rooibos) is net so goed ingerig vir toeriste, en die landskap net so wild en aanloklik soos die dele rondom die Sentraal-Sederberg se Wolfbergboog en Truitjieskraal. Maar wanneer ’n mens eers van Clanwilliam se kant af oor die Pakhuispas gery het en afdaal in die gebied wat hulle die Agter-Pakhuis noem, bespeur jy ’n ander gees. Dis ’n versnit van gasvryheid, beskeidenheid en durf wat oor generasies heen eie geword het aan die families wat steeds ferm geanker staan in hierdie klipperige grond. Dis ook uit dié unieke ingesteldheid wat die…

Om Aasvoëlkop – die hoogste piek in die Klein-Rivierberg – uit te stap is voorwaar ’n hoogtepunt van die sirkelroete deur die Fernkloofnatuurreservaat. Volg die Groenroete van die reservaat se boonste parkeerterrein af deur digte fynbos al teen die Fernkloofstroom op tot by sy aansluiting met die Adder Ladder-voetpad. (’n Plankiespaadjie swenk net voor die aansluiting weg en lei jou deur die woud tot by ’n waterval – gaan kyk gou!) Die Adder Ladder-pad gaan jou laat blaas. Dit sigsag deur Boekenhoutbos, ’n knolletjie afro-gematigde woud, voordat jy by ’n beskutte kloof vol fynbos uitkom. Vyf van die ses endemiese plantfamilies van die Kaapse Blommeryk kom in die Fernkloof- reservaat voor. Jy kan dus meer as 1 250 verskillende spesies hier aantref! Moet daarom nie haastig wees nie – kyk…

Die meeste mense in ons stapgroep is avontuurlustig en daar word gereeld gepraat oor al die groot roetes wat ons nog eendag wil aanpak. Kilimandjaro was nog altyd hoog op my lysie en ek en ’n stapvriend, Albert Volschenk, besluit toe om dit laasjaar Augustus te gaan klim. Om in die hoogste kamp in Afrika te slaap, om gletsers – in Afrika! – te sien… dít moes ons beleef. Berg Kilimandjaro het drie vulkaankegels – Shira, Mawenzi en Kibo. En dis op Kibo se rand waar Uhurupiek, Kili se hoogste spits, op 5 895 m staan. Daar loop sewe roetes teen die berg uit. Op Marangu, Machame en Umbwe benader stappers die berg uit die suide, en daar is ook ’n afstaproete – Mweka – aan hierdie kant. Die Rongai-roete…

Die Rim of Africa is ’n jaarlikse staptog met die Kaapse Plooiberge langs wat oor 750 km van die Sederberg tot die Outeniqua strek. Dit word verdeel in nege skofte van ses tot tien dae elk. Stappers kan een skof op ’n slag stap, ’n kombinasie van die skofte saamstring, of ál nege skofte aaneen oor twee maande stap – die sogenaamde Thru-Hike. Dié staptog bied asembenemende uitsigte en epiese roetes oor bergrante en deur plate fynbos. Hier vind stappers ’n stille afsondering wat op min plekke ter wêreld ervaar kan word, en die sonderlinge samesyn met ander wat die berge net so liefhet. rimofafrica.co.za @daniapea…