Indholdsfortegnelse for September - October 2021 i SA Hunter/Jagter

KOM SKIET SAAM KLEIE Dis weer tyd vir SA JAGTER/ HUNTER se gewilde kleiduifskietkompetisie en vanjaar word dit op 23 Oktober by Wattlespring Sport Shooting Club net buite Pretoria gehou. Soos verlede jaar, word dit weer deur Inyathi Sporting Supplies, invoerders van Browning- en Franchi-haelgewere, geborg. Die kompetisie sal ’n sportformaat aanneem en skuts sal op 50 kleiteikens aanlê. Enigiemand is welkom om in te skryf en die volgende reëls geld: • Geen kortloopgewere (riot guns) word toegelaat nie. • Slegs ammunisie gelaai met nommer 7-hael en fyner sal toegelaat word. • Minderjarige deelnemers moet ten alle tye deur hul ouers/voogde vergesel word. • Daar moet deurgaans aan alle veiligheidsmaatreëls voldoen word. Veiligheid kom eerste en is nie onderhandelbaar nie! Die kompetisie begin om 08:30 en daar is ’n kontantkroeg…

As iemand wat in die destydse Noord-Transvaalse Bosveld grootgeword het, is die rooibok vir my eie aan die rooibos-, kremetart- en mopaniebome wat so mildelik in hierdie gedeelte van ons land voorkom. My eerste “regte” bok wat ek geskiet het, was ’n rooibok. Alhoewel ek al baie geleentheid gehad het om rooibokke te jag, bly dit ’n dier waarvoor ek ’n groot sagte plek het. DIE WETENSKAPLIKE WEESKIND Die rooibokke van Suider-Afrika, waaronder Suid-Afrika, Botswana, Mosambiek, Zimbabwe, Zambië, Malawi en Swaziland, word almal as die sogenaamde suidelike rooibok (Aepyceros melampus melampus) geklassifiseer. Hulle kom in wydverspreide gebiede van die provinsies Limpopo, Mpumalanga, KwaZulu-Natal en Noordwes voor en is sonder twyfel die volopste spesie op baie plase. Die swartgesig-rooibok (Aepyceros melampus petersi) van noordelike Namibië en suidelike Angola is ’n redelik…

TRADISIONELE BOË VS KRAGBOË Baie jagters verkies deesdae om met ’n kragboog bokke plat te trek. Ander jag soms met die boog en ander kere met die geweer. Die kruisboog wen ook al hoe meer veld as ’n jagwapen. Daar is egter baie min jagters wat kans sien om hul prooi met ’n tradisionele boog aan te durf. Die rede daarvoor is waarskynlik omdat tradisionele boë nie visiere het soos kragboë nie. Met ’n tradisionele boog, wat soms net van hout of ’n kombinasie van hout en veselglaslaminering gemaak is, skiet die jagter instinktief. Daar word op die teiken gefokus en die skut se brein doen die sommetjies. Sonder dat die jagter werklik daarvan bewus is, word die hand verskuif na die regte hoogte en rigting sodat die pyl die…

Hoe lui die gesegde? “As jy nog nie geval het nie, kan jy nie fietsry nie.” Ja, medejagters, só kan ons ook sê: “As jy nog nie gekwes het nie, het jy nie gejag nie.” Vir die 4x4-entoesiaste geld dieselfde: As jy nog nie vasgesit het nie, het jy nog nie werklik veldry beoefen nie. In hierdie artikel kyk ons na herwinning en die toerusting wat dit effens makliker gaan maak om uit ’n vassit-situasie te kom. Dit is belangrik om te weet waar jou voertuig se herwinningspunte is. Gewoonlik word dit op die sterkste punt van jou voertuig se onderstel gepas. Moet nooit sleepbande en -toue aan asse, die stuur of suspensie vasmaak nie. Dit kan jou duur te staan kom of jou met ’n gebreekte voertuig in die…

Toe ek ’n kind was, was ’n schnitzel met kaas en ’n sampioensous by een van ons bekendste familierestaurante vir my die grootste bederf. Ek is steeds baie lief vir ’n schnitzel – wat is dan lekkerder as ’n sagte stukkie vleis, toegevou in ’n bros laag krummels en voorgesit met ’n sous wat ’n mens se mond sommer nog meer laat water? Ek het al self schnitzels gemaak, meestal van hoendervleis, en dit was elke keer ’n treffer by my gesin. Toe ’n eland-sirloin (lendestuk) onlangs oor my pad gekom het, het die idee vir ’n schnitzel met dié vleis by my opgekom ná ’n gesprek met my niggie wat nie die grootste wildsvleisliefhebber is nie. Sy vertel sy het eenkeer in ’n restaurant (tot groot verbasing van haar…

Situated on the same farm I grew up on, the Limpopo Valley is myfavourite hunting ground. This is where a deep love for African wildlife took root in me as a young boy. This time, I would be hunting a bushbuck ram that I had been pursuing for the past three years. When you have been a hunter long enough, you know when you have stumbled upon a magnificent animal – one that will keep you awake at night and inspire you to pursue it to the extent of obsession. About three years ago, while hunting on the banks of the Limpopo River, I spotted a magnificent old bush-buck ram with white ivory tips. His horns must have touched the 20” mark and opened up like a sitatunga’s, making them…

The name of Bill Ruger is well-known around the world. Named William Batterman Ruger, he was born on 21 June 1916 in Brooklyn, New York, to a father practising as an attorney and a housewife mother. Both Ruger’s father and grandfather were landowners and very fond of hunting. It is through them, as well as the hunting opportunities the land offered him from an early age, that he acquired his love for firearms. I have never seen much on Ruger’s hunting, so his interest in firearms must have been mechanical rather than recreational. His father’s death shortly after his 12th birthday coincided with him receiving his first firearm, a Remington Model 12 rim-fire pump-action rifle. After his father’s passing, Ruger moved to Flatbush, New York, with his mother and her…

Die Kaapse buffel (Syncerus caffer) is sonder twyfel een van die mees gevreesde en gerespekteerde diere in die veld. Hulle is by uitstek grasvreters en kom in groot getalle voor in areas soos die Nasionale Krugerwildtuin, dele van Botswana, Zambië, Tanzanië, Zimbabwe, Botswana, Mosambiek, Kenia en elders. ’n Groot buffelbul kan naby aan ’n ton weeg en as só ’n dier gekwes word, het die jagter inderdaad ’n groot probleem op hande. Buffels is berug daarvoor dat hulle rateltaai en soms baie aggressief is en talle jagters het al met die verkeerde kant van hierdie dier kennis gemaak! Hoewel buffels tropdiere is, verkies die ou bulle om op hul eie te bly in klein groepies, ver van die warboel van die troppe. Hierdie ou bulle, wat as dagha boys bekend…

WINNING LETTER SPECIAL EXPERIENCES IN SIMPLICITY Herman Jonker (“Dooierus”, July 2021) has perfectly summarised the sentiments of my longtime hunting friends and me, plus I’m sure many others. We don’t want fancy. We want the original type of farm that we had been hunting on for all these years, as described in his column. We never asked for much in terms of accommodation and did not mind that some farmers required you to bring your own utensils or sleeping bag. There was always great respect for the farmers, with great friendships developing over the years. The basic camp life was part of the enjoyment. On one farm that we hunted on for several years, the braai grid only had three legs. There was a round stone that you had to…

THE .425 MAGNUM EXPRESS CARTRIDGE Designed and patented by Leslie Taylor, the .425 Magnum Express cartridge was introduced by Westley Richards in 1909 (some sources say 1908) and fired a 410-grain bullet at an advertised 2 350 fps. With an actual bullet diameter of .435” and delivering over 5 000 foot-pounds of energy, it was the most powerful magazine rifle in the world for a short while. Mostly chambered in bolt-action rifles using Mauser actions, Westley Richards also built a few double rifles in this calibre. It was a proprietary cartridge and very few other manufacturers ever built rifles in this calibre. The .425 was comparable to the .404 Jeffery and .416 Rigby, and these three always competed in the “battle of the .400s”. All three were designed to duplicate…

What, you may ask, is my association with the .416 Remington Magnum, as not too many hunters and shooters have a need for what is termed a “large medium-bore” because their applications are mostly restricted to non-dangerous game – something that all-rounders like the .375 Holland & Holland Magnum have bragging rights on. ASK THE PROFESSIONALS Well, being an ecologist, aspiring to big-game hunting in my own right and wishing to possibly enter the field of professional hunting, I was on the scout for a “dangerous-game” rifle way back in the late 1980s. A double was out of the question due to cost and availability, so a bolt gun it had to be. Calibre – good question, and to answer this, I set about interrogating those in my work circles…

So wyd soos die Heer se genade, só wyd lê die wêreld om Upington – en ek bedoel dit met oorgawe, want die Vader se genade is groot. Mense vra my gereeld waarom ons Upington toe getrek het. Upington, sê jy? Ja, Upington. Ek sê vir hulle Upington is Kanaän. Mense kyk my verbaas aan, maar ek bedoel dit. Upington is een van Suid-Afrika se Kanaäns. Met die Oranjerivier wat Lesotho en die Hoëveld se waters woestyn toe bring, is dit ’n paradys vir wingerdbou. En kyk jy net bietjie wyer as die rivier, sal jy gou agterkom dat jy boonop ook in ramland is. Na die noorde en ooste van die dorp lê die Kalahari. Suid en wes van die dorp kry jy die Boesmanland. Die Boesmanland kry minder…

Ek wou eintlik nog nooit ’n .30-06 gehad het nie. Ek het altyd gesê my .375 H&H Magnum is meer as voldoende as my bosgeweer, veral omdat ek ’n lading daarvoor ontwikkel het wat geensins warm is nie en baie goed op gewone bosveldwild werk. Ek het altyd die .30-06-aanhangers verpes deur te sê dat dit te hard skop vir wat dit lewer. Natuurlik was dit ’n baie lekker kampvuur-onderwerp en ek moes menigmale onder die voorstanders van daardie kaliber om die vuur deurloop! So het ’n maat van my toe ’n .30-06 in CZ gekoop en ek het hom gaan help om dit in te skiet. Dit was sy eerste geweer en ek het ook ’n skietkans daarmee gekry. Dit was niks besonders nie, maar ’n baie lekker werksgeweer.…