Finweek - Afrikaans 14-Apr-16

kom ons vergeet vir ’n oomblik van pres. Jacob Zuma en die Gupta-Nkandla-ontheffing-gemors waarin hy is. Terwyl ons aandag op dié sepie was, is ’n klompie interessante syfers bekendgemaak. ’n Kykie na die JSE, byvoorbeeld, het my minder bedruk oor die toestand van die wêreld laat voel. Die Indeks van Alle Aandele (Alsi) was in die 12 maande tot einde Februarie slegs 3,9% laer; oor 36 maande geneem is die indeks 36% sterker. Hokaai, sê Geoff Blount, besturende direkteur van BayHill Capital, vandeesweek. As jy Naspers* en SABMiller uithaal (saam maak hulle sowat 25% van die indeks uit), was die Alsi nagenoeg 11% swakker in die 12 maande tot einde Februarie en “verberg dit die ernstige beermark waarin die res van die JSE is”, sê Blount. Oor 36 maande het…

Ooreenkomste tussen wat vandag in Suid-Afrika gebeur en wat in die laaste jare van Suharto se regime aan die gang was: wydverspreide politieke onvergenoegdheid, sosiale fragmentasie en ekonomiese ellende Transparency International het in 2004 geraam dat die Suharto-familie tot $35 miljard uit hul sakebelange vergaar het. sal pres. Jacob Zuma se politieke loopbaan ook eindig soos dié van Mohamed Suharto, voormalige president van Indonesië, wat sy land drie dekades lank met ’n ysterhand geregeer het? Suharto kan beswaarlik meer van Zuma verskil. Hy was ’n soldaat wat president geword het nadat sy charismatiese voorganger, Sukarno Surabaja, deur politieke en ekonomiese krisisse onttroon is. Hy was ’n diktator wat sosiale vryhede ingeperk en onafhanklike koerante en tydskrifte gesluit het. Hy het ’n regime gelei wat politieke afvalliges vermorsel het; teenstanders is…

Zuma se troefkaart is dat hy vir die afsienbare toekoms aan mag wil vasklou, en dit sal nie verbaas as hy hom beskikbaar stel vir ’n derde ampstermyn as president van die ANC nie. jacob Zuma is nou wel nie juis geleerd nie, maar hy is voorwaar ’n uitgeslape politieke strateeg wat sy kaarte dig hou en dan ’n troefkaart speel wanneer sy vyande dit die minste verwag. Maar ten aangesig van uitgebreide politieke verdoeming oor ’n breë spektrum van die gemeenskap ná die verdoemende bevinding van die konstitusionele hof teen hom op 31 Maart het Zuma een van sy troefkaarte laat val. Hy was nie van plan om hierdie kaart reeds in 2016 te speel nie, maar nou speel hy dit in stadige aksie vóór die ANC se verkiesingskonferensie…

“DIE LAND SE MENSE HOU NIE DAARVAN OM VIR DIE GEK GEHOU TE WORD NIE.” Mmusi Maimane, parlementêre leier van die DA, op 5 April in ’n toespraak in die parlement in ’n oproep om pres. Jacob Zuma in ’n staat van beskuldiging te plaas. Die konstitusionele hof het bevind dat Zuma en die nasionale vergadering die Grondwet oortree het deur nie die Openbare Beskermer se verslag oor staatsbesteding aan niesekuriteitverbeterings aan Zuma se Nkandla-woning toe te pas nie. Zuma en die ANC het die uitspraak as onbelangrik afgemaak en gesê die plan was nog altyd om aan die verslag te voldoen. “Baie van dié skuiwergate kom ten koste van middelklas-gesinne voor, want die verlore inkomste moet êrens gekry word. Andersins beteken dit dat ons nie voldoende in skole investeer…

“Dit is duur om ’n motor te besit en selfs nog duurder om dit aan die gang te hou. Ons dienste kom dus handig te pas, want ons sien na dié dinge om en jy gebruik die motor net wanneer jy dit nodig het.” as MBA-studente aan die Nelson Mandela Metropolitaanse Universiteit moes Ntando Kubheka en Tumisang Marope ’n sakeplan vir ’n kursusprojek opstel. Deur hul navorsing het hulle agtergekom dat ’n ekonomie van gesamentlike verbruik, oftewel die sogenaamde deelekonomie, ’n wêreldwye tendens geword het “In Amerika alleen het die deelekonomie die afgelope vier jaar tot meer as $3 duisend miljard gegroei. ’n Ander tendens is dat mense weens omgewingsoorwegings en verkeers-opeenhopings nie self motors wil koop nie, en hul skuldvlakke laat (die meeste mense) nie toe om motors te…

Dit begin alles met die inlywing van ’n “dopmaatskappy” (of “briewebusmaatskappy”) in ’n buitelandse belastingomgewing. die Panama-dokumente wat pas uitgelek is, werp ’n bietjie lig op die ingewikkelde maniere waarop die rykes geheimsinnige buitelandse belastingstelsels kan uitbuit. Nie net hef die sogenaamde belastingtoevlugsoorde min of geen belasting van inwoners én nie-inwoners nie, maar hul hoofkenmerk is hul gebrek aan deursigtigheid en doeltreffende inligtinguitruiling. Soos die uitgelekte lêers van die regsfirma Mossack Fonseca van Panama toon, gebruik individue en maatskappye dié toevlugsoorde om hul geld weg te steek – ver van die nuuskierige oë van burgers en ondersoekers in hul land van afkoms. Dit is nie noodwendig omdat hulle hul geld onwettig bekom het nie. In die geval van openbare figure soos politici sal hulle dalk die omvang van hul welvaart…